Gökhan Özsoy
@ozsoygkhn
İnstagram hikâyede kitap okuyoruz. Bekleriz. @ozsoy.gkhn
Twitter: @GkhanOzsoy
Ah insanlar!Edebiyat
İnsanlar sanki uyurgezer gibi yaşıyorlar hayatlarını. Önemsiz şeyleri kafaya takıyorlar: Şöhret ve para istiyorlar, diğerlerini kıskanıp hiçbir önemi olmayan şeyler için büyük mesafeler kaydediyorlar. Anlamsız hayatlar sürüyorlar. Yiyor, uyuyor ve kendilerini meşgul edecek sorunlar icat ediyorlar. Asıl olanı unutup geçici olana takılıyorlar." Başını iki yana salladı. "Sorun ölümün soyut bir şey olmamasında.
Sayfa 75
Reklam
1- Kemal Tahir, kendi romancılarımız içinde en merak ettiğim isimlerdendi. Devlet Ana ile başladım. Osmanlı'nın kuruluş zamanlarını anlattığı bu kitapta kullandığı dili sevdim. Edebiyat görüşüne paralel olarak halkın dilini kullanmış. Bazı eleştirmenler de buna Yunus Emre dili diyor. Bazı yerlerde Yunus Emre'yi de konuşturuyor zaten. Bunun yanında birçok çatışmaya kendi penceresinden bakıyor. Diliyle, Osman Bey'in maceralarıyla, aralara serpiştirdiği kurgularla gayet akıcı bir roman. Tavsiyem olsun :)
2- İlk cildiyle ilgili söylediklerim bu cildi için de geçerlidir. Kemal Tahir'in Esir Şehrin İnsanları kitabını lisede okuyunca okumaktan soğumuştum. Şimdi ise dilini seviyorum. Kitapların zamanı vardır. Okumak, üstüne koya koya ilerlenen bir süreç. Boğazında kalan kitaplardan dolayı okumaktan soğuyan bir sürü insan var. Ne okuyacağımıza dikkat edeceğiz. Ne zaman okuyacağımıza da!
Necip Fazıl'dan bir kitap daha bitti. Onu göz önünde tutan şeylerden biriydi polemikleri. Gerek siyasilerle gerek yazarlarla sürekli polemik halindeydi. Zaten o çerçeve yazılarında da hiçbir şey bulamasa düdüğünü öttüren vapura çatıyordu. Çatışmayı seven bir kişiliği var. Ya da sürekli kendisine çatılmasından dolayı bu yönü çok ön plana çıktı. Bunu düşünmek lazım. Bazen onu acımasızca eleştiriyoruz. Ama yaşadığı dönem, şartlar... Bunlar çok etkili. Dönemi bilmeden olay, kişi değerlendirilmemeli. Tanıdık birçok isimle karşılaştık bu kitapta. Edebiyat dünyasının diyaloglarını merak ediyorsanız güzel kaynak.
Şimdilerde inanın birbirine çok zıt olduğu halde çatmayan yazarların başka korkuları var. Siyasi yönünü kenara bırakıyorum, çoğu kendi ilmine güvenmiyor. Çatabilenlerin özelliklerine dikkat edersek bazı şeyler kendiliğinden görülür. Sürekli çatışma olsun demiyorum ama çatışma olsun. Çünkü birileri haddini bildirmeyince ortalık saçma sapan insanlarla doluyor. Ve hepsini bu halka aydın diye yutturuyorlar. Çatışma, çatışmayı bilenlerce yapılırsa kaliteyi mutlaka yukarı çekecektir.
