Son söz
İnsan feda etmeye ve sunmaya gönüllü olduğu benlik miktarıyla şifa sanatında, öykü tıbbında yeterli hale gelebilir ki, buradaki feda etmek ifadesini sözcüğün her anlamında kullanıyorum. Feda etmek insanın kendisinin seçtiği bir acı değildir, son durağın “fedakar” kişi tarafından kontrol edildiği “uygun bir acı” da değildir. Feda etmek büyük ve zahmetli uğraşlar, hatta önemli bir rahatsızlık da değildir. O bir noktada”kendi yapmadığın bir cehenneme girmek” ve oradan, tümüyle uslanmış, dikkatini tümüyle toplamış, tümüyle adanmış olarak geri dönmektir. Ne daha fazlası, ne daha azı.
Büyükannem Katerin en cahil kişinin, bilmeyen değil, ama "bilmediğini bilmeyen” kişi olduğunu söylerdi. En kötü durumdaki, başkaları için fazlasıyla tehlikeli olabilecek kişi ise, “bilmediğini bilen ve buna aldırmayan” kişidir.
Hayatı olduğu gibi görme. Hayat ve ölüm döngülerini anlama. Özlemlerinin peşine düşme. Bütün bu vahşi şeylerden söz etme.
Misyonunuzu, azminizi yitirdiğiniz, kafanızın karıştığını, biraz yorulduğunuzu hissediyorsanız, o zaman psişenizin içinde ruhunuza pusu kuran İblisi arayın. Onu iş üstünde göremez, duyamaz ya da yakalayamazsanız faaliyette olduğunu varsayın ve her şeyden önce uyanık kalın; ne kadar yorgun, ne kadar uykulu, gözlerinizi asıl işinize ne kadar çok kapamak istiyor olursanız olun.
Bilirsiniz, kadınların ruhlarını avlamak için bir Torquemada'ya ihtiyaç yoktur. Biraz aşırıya kaçıldığında kadınların besleyici vahşi doğasını ve ruh yaratma yeteneğini gaspeden yeni, ama doğal olmayan iyi niyetli yöntemler dahi kadınları avlamak için yeterlidir. Bir kadının MÖ 1000'de doğmuş gibi yaşaması gerekmez. Ancak, eski bilgiler evrensel bilgilerdir, sonsuz ve ölümsüz derslerdir; bugünden itibaren beş bin yıl sonra, hem bugün hem de beş bin yıl önce olduğu kadar önemli olacaktır. Bu arketipsel bilgidir ve bu bilgi türü zamansızdır. Yok edicinin de zamansız olduğunu unutmamak iyi bir fikirdir.
Desteğin çekildiğini değil de, o desteğe yakınlığın azaldığını hissettiğimizde, bir sınama devresinin başlamak üzere olduğundan emin olabiliriz; sevilen geri dönene kadar kendimizi sadece ruhsal bellekle beslemek zorunda kalırız. Ondan sonra gece düşlerimiz, özellikle de en çarpıcı, en nüfuz edici olanları, bir süre için sahip olacağımız tek sevgidir.