70 yıldır kitap okurum. ibnü'l cevzi'nin şu sözümden hikmetli bir söz görmedim;
ibadetlerin meşakkati gider, sevabı kalır. Günahların lezzeti gider, azabı kalır.
Dostluk çok zahmetli bir işti; ayrıca dostlara da güven olmuyordu ki.
Dudağımı ısırdım. Gerçek dostlar farklıydı tabii. Annem gibi örneğin... Hep sadık, her zmn yanımda. Ama öylesi de bulunmazdı ki.