Bugün de parladık çok şükür ve tüm ışıltımızla buradayız.
Gün içinde koşuşturacağız, bir yerlere yetişmeye çalışacağız. Panik olacağız, heyecanlanacağız, kaygılanacağız.
Duygusala bağlayıp üzüleceğiz, kırılacağız, ağlayacağız, güleceğiz.
Kızacağız, bağıracağız, hop hop, deyip sınır ihlallerine karşı duracağız. .
Cağız, ceğiz, cığız, ciğiz...
Bazı duyguların yaşanması için bizler de aracı olacağız.
Olacak bunlar.
Her hâl bizim için.
Üstelik gelici ve geçici .
Günün sonunda varacağımız yer şurası olacak:
Kalbimiz!
Elimizi onun tam üstüne koyacağız.
_Sana geldim, ey kalbim! Evim sensin. Evimsin._
İşte o zaman anlayacağız.
Neyi mi?
Kalbimizin bizi ağırlama biçimine göre...
Yaşadığımızı!
Ya da tam tersi yaşa(ya)madığımızı.
Bu soruya vereceğimiz cevap çok önemli.
_Yaşadık mı?_
Kalbimizin sükunet bulacağı cevaplarla...
Güzel bir gün diliyorum.
Sevil Şentürk
24.6.2026
📝📸