"Panik olacağım diye panik oluyorum. Panik olabilirim ihtimal var, bu vehim doğru. Nasıl panik olmayabilirim panik olabilecekken? Her yerden başlayabiliyor, herhangi bir yerden. Sonra zaten panik olduğum için başıma bir şey gelecek diye panik oluyorum. Devinimi başlatmak için minik bir kuruntu yeter."
“Panik hissetmedi. Hiçbir şey hissetmedi. Kim bilir, belki de ölüm, yaşamdan daha nazikti?”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ona sahip olduğun için çok şanslısın gibi geldi bana
Soldaki bir kemerin altından geçerlerken Kaz, Inej'in diğer kadın mahkûmlarla birlikte karşı taraftaki kemerde gözden kaybolduğunu gördü. Göğsünde bir sızı hissetti. Rahatsız edici bir sarsıntıyla da bunun panik olduğunu fark etti. Arabadayken onu kendine getiren Inej olmuştu. Kaz'ı karanlıktan onun sesi geri getirmişti. Aklına mukayyet olmasını sağlayan da yine onun sesiydi.
Derli toplu bir dinginlik
Panik atakların hep fiziksel, somut bir şey olduğunu sanırdım. Gürültülü ve duvarlara çarpmaya benzeyen bir hal. Oysa tam tersiymiş: Derli toplu bir dinginlik. Gece denizde yüzerken bir petrol tabakasının ortasında kalmak gibi. Kıpırtısız, yoğun, sessiz bir karanlıkta asılı durmak gibi.
Hani susarsa dünyanın sonu geliverecekmiş, konuşursa bir şey sanki hep ayakta duracakmış gibi.
Bu çocuk ondan çok sey istiyordu. Her şeyi istiyordu. Iris'in ailesinin bir parçası olmasını istiyordu ve Iris hâlâ ona bu sözü verip veremeyeceğini bilemiyordu. Bunu yapabileceğinden emin değildi. Midesine bir panik hissi yayılmaya başladı.
Sayfa 254
