Ayrıca hangi vakit aralığındaydı bu kırk dakika, bunu söylememiştin.Sana sordum, ama sende bilemiyordun.”Tüm gün seni beklemeli miyim?” diye sordum sana. “Bekle.” diye yanıtladın, arkanı dönüp gittin usulca , hiç gelmeyeceğini düşünmeme yetecek izlenimi vermiştin bana. Yalnızca beklememe müsaade etmiştin. “Gelmeyeceğim,” diye seslendim duymayacağını bilerek.Başka bir sözüm kalmamıştı ardından. İlgilenmemiştim ne dediğimle , gittin karıştın kalabalığa. Yıkılmıştım o anda.
Eğer tüm olanlardan sonra dahi mutluluktan ölünebiliyorsa, öyle öleceğim.Ve eğer ölümün eşiğindeki biri mutluluğa tutunup hayatta kalabiliyorsa , ben de kalacağım.
Franz kafka
“Merhamet istemiyorum ,hiç kimsenin acımasına ihtiyacım yok, merhamet de zulmün bir parçası; ne bana acıyın ne de çocuğuma.Merhamet zulmün merhemi olmaz.”