Erva
@parasomnia
Yalnızlık ağaçlardan kuşlardan gelmiyor
…
Ey gövdesini aklının çarmıhında unutanlar Yalnızlık bizden yayılıyor dünyaya
Ağzımızda kan pıhtısı arzular
Topuklarımızda uzakların kararan çanı
Duvarlara gömüyoruz var oluş ayetimizi.
Reklam
Güzel bir söz yetmiyor taşın çiçeklenmesine
Başlıyor başkalarının zamanı
Alnımda gökyüzü hecesi bir kırık mavi
Kapatıyorum bütün pencelerimi.
Azıcık gülsen ağaçlar el çırpardı
Lambalar yanmadan
Kimse göremezdi yalnızlığını
"Tüm düzensizliğin suçlusu" sen değilsin. Utanmadan, sıkılmadan, salt kendine ait olmadığını düşünmeden nasıl söylersin bunu sen? Bir suçlu varsa ya da bir sevisiz-sıkıntılı hava varsa bu daha çok senin çevrenden sabah akşam katıldığın biteviyelik ve korkunç yalnızlığından.
Reklam