Ben biliyordum zaten. Ama bilmemek istedim. Bilmezden gelmek bazen en iyisi . Bilmemeyi istiyorsun çünkü. Öyle olmamasını istiyorsun. Gerçeğin öyle olmamasını. Ama elinden bir şey gelmiyor. Kendi gerçeğini yaratıyorsun sonra , o gerçeğe öyle bir sarılıyorsun ki seninle beraber herkes inanıyor.
... Ulan nasıl bir toplum baskısı varsa üzerimizde , genç yaşımızda göçtüğümüze sevdiğimize kavuşmadan öldüğümüze yanmıyoruz da hâlâ yakalanıcağız da rezil olacağız diye üzülüyoruz.
" Erkek kısmısının sevgisine inan olmaz ... Yok hanım yok ! Koca sevgisine bel bağlanmamalı . Şimdi sana karıcığım, hanimcığın senin için ölüyorum , bayılıyorum der... Sokağa çıkar çıkmaz hepsini unutur.Bir güzel kadın görünce gözleri felfecri okur..."