Hayatın herkes için genelgeçer bir anlamı yok varsa bile biz ararken o çoktan gizlenmiş olacak gibi geliyor. Eskiden insanlar için hayatlarına anlam katmak daha kolaydı . Din, aile, millet gibi pek çok kavram insanlara kendini bir yere adama fırsatı sunarak hayatlarına kendilerince değer katmalarını mümkün kılıyordu. Günümüzde ise bu kavramların giderek yozlaştığını görüyoruz. İnsan tarafından yaratılan tüm adanmışlık hikayelerinin postmodern çağ ile birlikte değersizleşmesi çoğumuzu daha öznel anlamlar yaratmaya itiyor. Evet, anlam bulunan değil yaratılan bir şey. Hatta yaratmak zorunda olduğumuz bir şey. Hayatımın anlamı yok derken bile anlamsızlığın anlam haline gelmesiyle yarattığımız bir şey. Artık işler bizim için daha zor. Çünkü bize verilenlerle yetinmeyip her düşünceyi büyük bir güvensizlikle oyarak ilerliyoruz. Her şey çok bireysel. Yanıtlar karmaşık, belirsiz, oynak. Buna rağmen hedefler koymamız, yanıtlar bulmamız, bir amaç için yeniyi üretmemiz dayatılıyor. Oysa kitabın sonundan da çıkardığım gibi hayat; anlam aramayı bıraktığımız noktada sadece iliklerimize kadar yaşayarak, severek anlamın kendiliğinden oluştuğu bir yol. Kimi zaman yolu beğenmeyiz, kimi zaman yürümeye mecalimiz olmaz, kimi zaman zorlu ya da kolay bir yoldur. Yaşamın herkes için tek anlamı sadece yaşamaktır. Kitapta da pek çok düşünürün görüşleriyle hayatın anlamına dair dil, Tanrı, toplumsallık bağlamında yorumlar getirilmiş. Okuması yer yer zor da olsa keyifli ve düşündürücü bir eserdi.

Felsefe-Düşünce

Hayatın AnlamıTerry Eagleton · Ayrıntı Yayınları · 2015583 okunma

Geri İleri