Vegaske
@pcywo
1234 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Tanrı’nın hepimizin gönlüne eşit olarak koyduğu sevme gücü, onun gönlünde henüz uyandırılmadan kımıltısız yatıyordu. Daha sonraları uzun süre içinde bir şeylerin kıpırdandığını hüzünlü bir mutlulukla sezmiş ama gönül hazinesinin kapısını açıp içindekileri başkalarına akılsızca saçmaktan korktuğu için bu zenginliği kendi kendine seyretmek zevkiyle yaşamıştı. Acaba böylesi daha iyi, daha sürekli değil midir? Ve tek gerçek, olanaklı aşk bu değilse nedir?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
