Ezgi
@pdezgiulucam
Instagram
@ pdezgiulucam
Bağımlı ebeveynlerin çocuklarının çoğu, aşırı endişeden dolayı öngörülebilirlik eksikliği yaşarlar. Birer yetişkin olduklarında, bu gibi sebeplerden kaygı bozuklukları yaşama ve bağımlılığı olmayan ebeveynler tarafından yetiştirilen kişilere kıyasla, bağımlılık geliştirme riskleri daha fazladır. Çoğu zaman iyi ancak bir süreliğine korkunç bir ebeveyn olmak, bazı şeylerin yanlış gitmesini bekleyen endişeli ve güvensiz yetişkinler yaratır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bağımlı ebeveynlerin hatası iki kişi gibi davranmalarıdır. Çocuk ne zaman hangi kişiliğin
ortaya çıkacağını önceden kestiremez. Bağımlılıklarına saplandıkları
zaman, ebeveynlik yapmayı unuturlar. İşbaşında geçici olarak uyuyakalırlar ve aslında bu korkutucu, olgunlaşmamış, bencil veya uygunsuz oldukları anlamına gelebilir. Bağımlı oldukları davranışa yakalanmadıklarında aynı ebeveynler, nazik, destekleyici, zeki, yardımsever, komik ya da güven verici olabilir.
Sally bir keresinde bana, “Diğer insanlar benden farklı bir dünyada yaşıyor. Renkleri görüyor,
her şeyi hissediyor, birbirlerini seviyor ve heyecanlanıyorlar. Ben bunların hiçbirini yaşayamıyorum. Benim için dünya gri. Ben dünyanın içinde yaşamıyorum; ona dışarıdan bakıyorum.” demişti.
Narsist ebeveynler, çocuklarının kendilerinden ayrı bireyler olduğunun farkında değildir. Daha ziyade çocuklarını, kendilerinin bir uzantısı olarak görürler. Çocukların ihtiyaçları, ebeveynlerin ihtiyaçlarına göre tanımlanır ve kendi ihtiyaçlarını ifade etmeye çalışan çocuklar; bencil ve düşüncesiz olmakla suçlanır.