peace
@peace35
Puan vermedi·
Beğendi
1950lilerde çiftçilik yaparken nasıl ne şekilde aklına gelmiş ki yazmış bu eseri
Edebiyatımıza yeni bir soluk getirmiştir;Varoluşsal akımı ile
Herşeye karşı,sıradanlığa,tek düzeliğe;en büyük korkusu alışmaktır. hayatın asıl amacını, anlamını arayan bir erkeğin yaşamı bu kitap. gerçekliğin ne olduğunu merak eden, gerçek sevgiyi arayan bir adam anlatılıyor.
Okuyalı epey oldu aklımda sadece nedense bunlar kalmış.
Keyifle okuyunuz:)
Reklam
Çoğumuz kendi olmanın ne olduğunun farkında bile değil. Birçok insan dönüp sormuyor kendine "Ben kimim?" diye. Dayatılan hayatı yaşıyor. Kim ne isterse, kimi nasıl memnun edecekse, kim nasıl yanında kalacaksa…
Zaten küçüklükten beri öğretilen bu;
Yaramazlık yapmazsak sevildik, çalışkan olursak sevildik, susarsak sevildik… Sevilelim diye kendimizi unuttuk. Herşeyden önemli olan "ben"i boş geçerek!
Küçüklükten itibaren beynimizi işgal eden doktrinlerin, kültürel zırvalıkların esiri olduk.
Böyle olunca ne sevmek için ne de sevilmek için karşılık bekleyen insanlara kızmak anlamsız. Başka yol öğretmediler ki! Eminim bilseydik diğer yolu, yani sağlıklı olanı yaşardık, yaşatırdık.
Peki nedir sağlıklı olan? Biz olurken, ben olmayı unutmamak! Sadece bu.
Bu karşımızdakinin haklarını ihlal etmek değil kesinlikle. Emin olun kendini bilen iki insanın bir araya gelişinde karşısındakinin haklarını sömürmeden kendini ortaya koymak mümkündür.
Mümkündür cesur olmak;
Hayatı seyretmemek, içinde yer almak!
Friedrich Nietzsche
Ne zaman önemli bir bilimsel keşif yapılsa, İnsanlar önce bunun dinle çeliştiğini,sonradan zaten herkesçe bilindiğini söyler.
Kitaplar bize ne tür eşekler ve aptallar olduğumuzu hatırlatmak içindir. Kitaplar, tören alayı büyük bir gürültü içinde caddede ilerlerken, Sezar'ın kulağına "Unutma sende ölümlüsün," diyen pretoryen muhafızlarıdır. Çoğumuz dünyayı dolaşıp herkesle tanışamayız, bütün şehirleri göremeyiz. Bunun için zamanımız, paramız ve bu kadar çok arkadaşımız yoktur. Aradığın şeyler, Montag, dünyada, fakat vasat bir insan için onların yüzde doksan dokuzunu görmenin yolu kitaplardan geçer.
-Fahrenheit 451, Ray Bradbury (Sayfa 131)
Reklam