Pebble
@pebb
witness of the earth
good vibes only.
insanı insan yapan kitaplardır.
Bu ülke, Cemil MERİÇ’in “aynı kaynaktan fışkırdılar” dediği eserler dizisinin önemli bir halkası. “Bir çağın, daha doğrusu bir ülkenin vicdanı olmak, yalanları yok etmek, Türk insanını Türk insanından ayıran bütün duvarları yıkmak” isteği Cemil MERİÇ’in düşünme ve yazma çabasına her zaman yön vermiştir. Bu özgün fikir adamının sürekli etrafında, içinde dolandığı Doğu-Batı sorunu yanında, özellikle sol-sağ kutuplaşmasına ve kalıplaşmasına ilişkin önemli tespitlerini ve aforizmalarını içeriyor Bu Ülke.
Güzel bir inceleme… Mutlaka okuyun. Tavsiyemdir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Oğuz ATAY, 1934’te İnebolu’da doğdu. Ankara Maarif Koleji’ni, İTÜ İnşaat Fakültesi’ni bitirdi. 1960’ta İDMMA İnşaat Bölümü’nde öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı. Tutunamayanlar’ın yayımlanmasının (1971-1972) ardından, önemli bir tartışmanın odağında yer aldı. TRT 1970 Roman Ödülü’nü kazanan Tutunamayanlar’ı kısa bir süre sonra, 1973 yılında Tehlikeli Oyunlar adlı ikinci romanı izledi. Hikâyelerini Korkuyu Beklerken başlığı altında topladı. 1911-1967 arasında yaşamış hocası Prof. Mustafa İnan’ın hayatını romanlaştırarak Bir Bilim Adamı’nın Romanı: Mustafa İNAN’ı yazdı. Oyunlarla yaşayanlar adlı tiyatro eseri Devlet Tiyatroları’nda sahnelendi. ATAY 13 Aralık 1977’de, büyük projesi “Türkiye’nin Ruhu”nu yazamadan hayata gözlerini yumdu.
Fena sayılmayacak bir biyografik romandı. Tavsiye… eder miyim bilemiyorum… ederim ya ederim… :)
Osmancık, “Tarihin en uzun ömürlü, en büyük devletini kuran irade, şuur ve karakter”in Tarık BUĞRA’nın yorumuyla romanlaştırılmasıdır. “Ben, yola, bir görüşü veya yorumu savunmak vaya aşılamak için çıkmadım. Bunu hiçbir romanımda yapmadım. Sadece konuyu anlamaya ve anlatmaya çalıştım.” diyen Tarık BUĞRA, Osmancık’ı da aynı anlayışla ve “Odmanlı’nın sırrı nedir?” sorusundan yola çıkarak yazdığını söylüyor.
Roman gibi roman. Son derece başarılı bulduğumu söylemek zorundayım. Gerçekten anlatılmaz, okunur bir eser… Daha fazla bir şey söyleyemeyeceğim… Okuyun ve görün diyorum… Kesinlikle tavsiyemdir.
Güçlü, hırslı bir at kişnemesi ovanın dört bir yönüne dağıldı. Dağınık düzen otlayan sekiz on at başlarını kaldırdılar ve kulaklarını diktiler. (…)
İçlerinde güçlü, kuvvetlileri vardı. Kimi kahra uğramış zavallı, kimi yılkının alışığı…
Hesaptan düşülmüş, defterden silinmiş roman kahramanı Doru Kısrak’ın yılkıya bırakılma öyküsü ve Orta Anadolu’nun ağır kış doğasında yaşama mücadelesi, halk dilinin zengin sözcük ve deyimleriyle işlenerek, şiirsel bir anlatımla ölümsüzleştirilmiş, eşsiz bir yapıt olan Yılkı Atı; Abbas SAYAR’ın, Sekili’de çiftlik yaptığı yılların gözleminden yola çıkılarak yazılmış ilk romanıdır.
Tavsiye etmem.
Üzerinde doğulan topraktır vatan. İlk soluğu nerede aldıysa insan, evi orasıdır. Balkanlar’da yaşayan Türkler için de vatan bildikleri topraklar oralardı.
Drina…
İkinci Dünya Savaşı’nın sert rüzgârları insanları savurup köklerinden koparmadan önce sokaklarında gezen Türkler, gün gelip de o sokaklarda cehennem azabı çekeceklerini bilemezlerdi. O güne kadar barış içinde yaşanan topraklarda artık istenmez olmuşlardı. Canlarını kurtarmak için kaçmaktan başka çareleri yoktu.
Drina’da Son Gün, Faik BAYSAL’ın usta kaleminden çıkmış, Yugoslavya’da yaşayan Türklerin, o topraklarla vedalaşmasını anlatan belgesel niteliğinde bir romandır. 100 Temel Eser içerisinde de yer alan bu roman, bir döneme ışık tutmaktadır.
Uzun bir süredir okuduğum eserlerin içinden en güzel olanıydı. En azından eserin yazılmasında bir amaç olduğu belliydi… Tavsiye -…etmekle etmemek arasında kalsam da…- ederim. :)
