Pebble
@pebb
witness of the earth
good vibes only.
insanı insan yapan kitaplardır.
Namık KEMAL (1840-1888), Şinasi'nin çıkardığı Tasvir-i Efkar gazetesinde halkı uyandıran, vatan sevgisini öne çıkaran makaleler yayımlayarak yazı hayatına başladı. Yeni Osmanlılar Cemiyetine üye oldu. Bu süreçte İstanbul’dan uzaklaştırılmak için Erzurum vali muavinliğine atandı. Ancak bu göreve girmedi ve Paris'e kaçtı. 1870’te İstanbul’a döndü. 1873’te sahnelenen Vatan Yahut Silistre oyunu halkta heyecan yarattı. Bunu fırsat bilen hükümet Namık KEMAL'i Magosa Kalesi’ne sürgün etti. 1876’da İstanbul'a dönen yazar, bir yıl sonra yeniden sürgüne gönderildi. Yaşamının son on yılını Sakız ve Rodos adalarında sürgün olarak geçirmiştir. Mezarı Gelibolu’da bulunmaktadır.
Yazarın yazı hayatına biraz değindikten sonra eseri yorumlayalım: Bildiğiniz gibi eser bir tiyatro metninden ibaret. Eser yazıldığı zamanda beğenilmiş olabilirse de ben şahsen beğenmedim. Bunun sebebi de anlaşıldığı gibi 19. yy.’a hitap ediyor oluşu. Tavsiye etmem.
Reklam
Eflâtun rengi hayaller kuran bir suskunun sözleridir, bu roman. İşittiğini gören, gördüğünü dinleyen, dinlediğini sessizliğin büyüsüyle sırlayan ve tüm bunların görkemini hikaye eden bir adamın alçakgönüllü dünyasına misafir olacaksınız… O ise, muzip bir tebessümle size eşlik edecek, sessizce… Sayfaları birer birer tüketirken, benzersiz erguvanî düşlerin “gerçekliği”nde semâ edeceksiniz ve bu düşlerden âdeta başınız dönecek. Hayat kadar gerçek, düş kadar inanılmaz bu dünyanın tüm kahramanlarının seslerini duyacak, nefeslerini hissedeceksiniz. Çünkü Suskunlar, sessizliğin olduğu kadar, seslerin ve sözlerin, yani musikînin romanıdır.
Eser olaydan çok durum hikayesi ya da karakter analiziydi. Gerçekten, romanın son 50 sayfasına gelmeme rağmen hala yeni karakterler karşıma çıkıyor ve bunların analizi yapılıyordu. Eserden bir şeyler kapmak gerçekten de zor. Üslubu çok ağır olmasa da ağır ve hani bir olay anlatışmadığı için gerçekten extra konsantrasyon gerektiren bir eser. Tavsiye… etmem.
Takım
Müştak Bey = Güvey ve Kumru Hanım’ın aşığı
Hikmet Efendi = Müştak Bey’in mahrem dostu
Kumru Hanım = Müştak Bey’in sevgilisi ve Sakine Hanım’ın küçük hemşiresi
Sakine Hanım - Müştak Bey’in nikahlısı
Ziyba Dudu = Kılavuz
Habbe Kadın = Yenge
Ebüllaklakatül'enfi = Sakine Hanım’ın nikahını kıyan imam.
Batak Ese = Mahalle bekçisi
Atak Köse = Mahalle süprüntücüsü
Bazı mahalleli = Esnaftan
Şair Evlenmesi oyunu bir fasıldan ibarettir. İşbu oyunun fikrası gelin odasında vuku bulur.
Eseri beğendiğimi söylesem yalan olur. Hoş değildi. Ayrıca basım çok eskiydi. (Kitap annemden bile yaşlıydı :O) Çok yanlış vardı kitapta. Yani bence okumayın, tavsiye etmem.
Ahmet Mithat
(1844 İstanbul - 1912 İstanbul)
Romancı, gazeteci. Küçük yaşta babasını kaybetti ve ağabeyinin bulunduğu Vidin'e gönderildi. Orada ilköğrenimine başladı, daha sonra Tophane Sıbyan Mektebi'ne girdi; Niş’e atanınca da Niş Rüştiyesi’nde okuma fırsatı bularak ortaöğrenimini tamamladı. 1869’da gittiği Bağdat'ta vilayete bağlı Zevra adlı gazetede ilk kitapları olan "Hûce-i Evvel" ile “Kıssadan Hisse" yi çıkardı. Dağarcık, Kırk Anbar dergileriyle Devir ve Bedir gazetelerini yayınladı. Abdülaziz’in meşrutiyet yönetimini benimseyen aydınları sindirdiği bu yıllar o da Dağarcık’ta yayımlanan bir yazısından ötürü Rodos’a sürgün edildi.
Önce yazarımız hakkında kısa bir bilgi vermek istedim. Öncelikle şunu söyleyeceğim ki, Evin Tüysüz’ü takdir ederim. Günümüz Türkçesine öyle bir aktarmış ki hayran kaldım. Eserin çok hoş olması da etkili bu hayranlıkta. :) Herkese tavsiyemdir. ✓ :)
Reklam