Çi wiha dike ku mirov ji welatê xwe veqete? Ji bajarê xwe, ji tax û kolan û kuçe û cadeyên bajarê xwe veqete? Ji malên wî, ji deriyên malan ku ber bi hewşeke piçûk û darek du darên biber ve tên vekirin; ber bi mêwekê ku liq û şax û pel û hersimê wê bi ser erzêla nizm û çemiyayî de belav bûne.
Kulîlkên buharî yên nû-gihayî
Bi hilm û bi bîhn yên reng-Xwedayî
Ewên kesk û sor, pel pel gewherî
Kêzik û kurmik teyrên pirrperî
Guh dane çiyan, wek mêrê berê
Tev bûne şahid li vê tevgerê:
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“ Ekmek… o bize pel pel bakan, o elimizi dokundurduğumuz taştan, topraktan çok olabilecek ekmek… Gözlerimizin bağı çözülse , ışığa alışsa bir … Ekmeğimizi saklayanların hilesi anlaşılsa bir…”
"Payîz pelê xwe ji destê min dixwe: em hevalên hev in."
Titûna Bidlîsê ye herhalKurdî
Pelê titûnê, pelê zêr
Zer dike, diçirise şemal...şemal
Di balya de ku tê ber firotinê
Cenanê titûnê, xirabmal.
