Pelin S.
@pelinius
Roman okumak şahsi terapi yöntemlerimden biridir. Tarih, mitoloji, polisiye, gizem ve gerilim türlerini okumayı tercih ederim. İçinde bunları barından fantastik kitapları da severim. Kitap alırken çok açgözlüyümdür. Ve de şiirler bana göre değil.
7/10
7 günde okudu
·2017 28. kitabı
Reklam
Bilim kurgu klasiklerini tamamlamayı hedef edinen biri olarak yolculuğuma ilk bu kitapla başladım. Vallahi ne yalan söyleyeyim setteki kitapların üslubundan ve akıcılığından biraz endişe etmiştim ama bu kitap inanılmaz akıcıydı. Resmen elimden bırakamadım. Bırakmak zorunda kaldığımda da dakikaları saydım tekrar okumak için... Kitabı bitirdiğimde düşündüğüm tek şey "ben ne kadar muhteşem bir şey okudum ya" cümlesiydi. İnanılmaz kafa açan, imkansızı düşleterek insanlığa dair bir çok konuyu sorgulamanızı sağlayan ama bunu yaparken asla hikayeden kopmadığınız efsane bir kitap olmuş. Bayıldım. Arka kapaktaki "Hiçbir ütopya, toplumun bütün bireylerine sonsuza dek tatmin sağlayamaz" cümlesinin ne kadar şahane ve doğru olduğunu anladım. Kafamda oturmayan ve kabullenemediğim tek nokta ise insanlığın nasıl bu kadar kolay Hükümdarların hakimiyetini kabul ettiğiydi. Kendini öldürmeye ve bazen de feda etmeye bu kadar meyilli olan insan ırkının, böylesine çabasız bir teslimiyet doğasına aykırıydı bence. Tekrar tekrar aklıma takılan, olasılık dahilinde düşünmekte zorlandığım kısım bu oldu. Bunun dışında bayağı beğendim. Bilim kurgu klasiklerinden okuduğum ilk kitap oldu. Efsane bir başlangıç yaptım bence. :D
Zweig'ı bayağı seviyorum yahu... Yine çok akıcı, duru bir üslupla mükemmel bir metin ortaya çıkarılmış. Okumadan önce tiyatro oyunu olarak izlediğimde çok beğenmemiştim hatta bu yüzden okumaya öncelik verdim. Ama tabi ki kitap şahaneydi.
Her şey seyahat halindeki bir gemide, dünya satranç şampiyonu Mirko Czentovic'e meydan okunması ile başlar. Ardı ardına alınan yenilgilerden sonra ancak Dr. B. adındaki beyin oyuna müdahil olmasıyla beraberlik alınmıştır. Tüm bunların ardından Czentovic'e karşı beraberlik elde eden bu satranç dehasının geçmişine dair detayları öğrenmeye başlıyoruz. Ve satrancı nasıl, nerede ve ne kadar öğrendiğini anlamaya başladıkça izole edilmiş birkaç ayda insan ruhunun ne kadar parçalanabileceğini görüyoruz. Şahsen okurken yine bu psikolojik buhranla fazlaca empati kurdum. Zweig'ın bu kadar derin bir hissiyata ulaştırması muazzam bir şey. Herkese tavsiye ederim.
