pelin
@pelinnins
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben ucuz bir romandım. Hayır, kötü bir edebiyatın bile bir gerçekliği vardı. Can sıkıcı taklitçilikleri bile benden gerçekti. Ben yoktum; hatta ben yokum, olmadım diyemeyecek bir yerdeydim; kelimeler bile yan yana gelerek beni tanımlamak istemezlerdi. Ne olurdu benim de kelimelerim olsaydı, bana ait bir cümle, bir düşünce olsaydı?
Sonra, onu bir süre görmek istemediğim halde, onun orada olduğunu bildiğim halde, tavan arasına bir türlü çıkamadığım halde onu düşündüğümü, onsuz yaşayamayacağımı biliyordu. Sonra neden aramadım? Bir türlü fırsat olmadı; her an onu düşündüğüm halde hep bir engel çıktı. Aşağıda yeni sesler, yeni gürültüler duyduğu için inmedi bir süre herhalde. Oysa biliyordu: Aramızda hiçbir yeni varlığını önemi yoktu; konuşmuştuk bütün bunları. Ben de onun inmesini beklemiş olmalıyım. Beni üzmek için inmediğini düşündüm öceleri.Sonra.. türlü olmadı işte
gecenlerle yazdigim bir siir dusuncenizi duymak isterim
Şöyle bir baktım mı İstanbul'a
Kalasım gelir bazı sahillerde
Belirli yerlerin
Belirsiz tarihleri
Gidesim gelir oralara
Benim çok iyi bildiğim
Seninse bilmeye yaklaşmadığın
Bazı sabahların doğmayan
Bazı akşamların batmayan güneşleri
Kavuşamayan aşıkların
Kavuşmuş aşksızların
Senin gibilerin gecesi
"Ben"lerin bile bilemeyeceği
"Sen"lerin bile göremeyeceği
Belirsiz tarihlerin belirli yerleri
Her elvadada geri dönülen
Dönülenin bilmediği tarihler
Gidenin unutamadığı sokaklar
Şöyle bir baktım mı İstanbul'a
Gidesim gelir bazı bahçelerden
Senin anılarını unutasım gelir
Kurtulasım gelir her zerrenden
Kapanmamış yaralardan
İzi kalmış kesiklerden
Şöyle bir baktım mı İstanbul'a
Seni unutasım gelir...