Karl Marx, eşine yazdığı mektubun sonunda şu sözleri yazmış;
“Dünyada çok kadın var. Kimileri de çok güzel ama ben; her bir hattı, hayatta her bir kırışığı bana hayatımın en büyük ve en tatlı anılarını hatırlatan bir yüzü bir
daha nerede bulabilirim?”
“Sence hep böyle mi olacak?”
“Ne böyle mi olacak?”
“Yani ne zaman dünya bize aitmiş gibi
hissetmeye başlayacağız?”
Ona dünyanın asla bize ait olmayacağını söylemek istiyordum. “Bilmiyorum”, dedim “Yarın”
Hayatımda mutlu günlerim olmuştu
elbette, ama mesele sadece mutluluk değildi. Önemli olan yaşadığını, hayatın
bir anlamı, bir değerin olduğunu
hissetmekti.