pelin
@pelittaa
️
İstanbul
101 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelime ile birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.
Aşk, güven ve sırlar…
Taş Kâğıt Makas bana bazen bir ilişkiyi bitiren şeyin büyük ihanetler değil, söylenmeyen cümleler olduğunu hatırlattı. Sislerin arasında geçen bu hikâye, aslında insanın en çok yanında duran kişiye ne kadar yabancı kalabileceğinin hikâyesi.
Son sayfayı kapattığımda geriye şaşkınlıktan çok, ince ince işlenmiş bir yalnızlık hissi kaldı.
Bazı oyunlarda kazanan olmaz; sadece gerçeği en uzun süre saklayabilen vardır.
“İnsan kalmak niye bu kadar zorlaşıyor ki her geçen gün?”
Ayfer Tunç’un Yeşil Peri Gecesi sadece bir kadının hikâyesini anlatmıyor; toplumun güzelliğe, kadınlara, sınıfa ve “ahlak” kavramına bakışını da acımasızca yüzümüze vuruyor.
Şebnem karakteri boyunca insan, bazen bir insanın nasıl bu hale geldiğini sorguluyor; bazen de aslında onu bu hale getiren şeyin toplumun kendisi olduğunu fark ediyor. Geçmiş yaraları, sevgisizlik, ait olamama hissi ve görünüşün bir “sermaye”ye dönüşmesi… Kitap boyunca herkes biraz suçlu, herkes biraz kırık.
Rahatsız eden ama elden bırakılamayan bir roman. Çünkü Ayfer Tunç karakterlerini yargılamıyor; tüm karanlıklarıyla olduğu gibi gösteriyor. Bitirdiğinde geriye sadece Şebnem değil, insan ruhunun ne kadar yorulabileceği kalıyor.
“Geçmiş çünkü, ne yaparsan yap, yok olmuyordu…”
