Kendimizi yalnız bireyler olarak görüyoruz ama aslında çok daha büyük bir organizmanın parçalarıyız. Hissettiğimiz yalnızlığın sebebi, gerçeği göremeyişimiz. Aslında, bütünü entegre olmuşuz. Ayrı oluşumuz, bizim ortak yanılgımız. 
Sarı Yüz ~ R.F. Kuang
Kitap hakkındaki en net yorumum..
~Bu kitap beni rahatsız etti ama tam da bu yüzden bırakamadım.~
Sarı Yüz, edebiyat dünyasının “parlak” görünen ama karanlık tarafını cesurca ifşa eden bir roman.
Hikâye; başarı, kıskançlık, kültürel sömürü ve “kimin hikâyeyi anlatmaya hakkı var?” sorusu etrafında dönüyor.
Başarısız bir yazarın, Asyalı bir yazar arkadaşının ölümünden sonra onun el yazmasını sahiplenmesiyle olaylar başlıyor. Kitap çok satanlar listesine girerken, ana karakterin vicdanı, kimliği ve gerçekler yavaş yavaş çatırdıyor.
R.F. Kuang; iptal kültürü, yayıncılık sektörü, sosyal medya linci ve beyaz ayrıcalığı gibi konuları keskin, rahatsız edici ama bir o kadar da sürükleyici bir dille ele alıyor.
Okurken sık sık şunu düşündüm;
“Başarı gerçekten yetenek mi, yoksa sistem mi?”