Her şeyin her şeyi olmak arzusu özellikle kadınlar için kendilerini yeterli hissetmelerine engel olan önemli bir yanılgı (...)
(...) güç ötekiyle yarışta ve galibiyette değil, insanın kendi potansiyelinde ve fıtratındadır.
(...) eril ve dişil her iki potansiyel de kendi içinde kendi gücünü barındırır (...) Bu iki yön birbirini tamamlayıcıdır, yarışması, üstün gelmesi gibi bir şey söz konusu değildir. (...) Kutuplar ise ayrı iki parça değil, bir bütünün içinde iki farklı noktadır.
Golyadkin'e en üzüldüğüm pasajlar bilgece konuştuğu pasajlardı sanırım. Ya da kendini eleştirdiği pasajlar. Ya da ani karar değiştirdiği anlar. Ya da direkt onun bütün var oluşuna üzülmüşümdür... Hangisi olursa olsun bu üzüntü onu unutamayacağım karakterlerden biri yaptı.
Kafada bu kadar çok sesin olması, düşüncelerin birbiriyle kıyasıya kavga etmesi, insanın kendiyle bu kadar derdi olması çok yorucu olsa gerek çünkü okuması öyleydi. Kesinlikle zordu.
Öteki