Bu dünyadaki tek mutluluğun gözlemlemek, gözetlemek, izlemek, kendini ve başkalarını irdelemek, büyük, biraz camımsı, biraz kanlı, kırpışmayan bir göz olmak olduğunu idrak ettim.
Uzun süredir şüphelendiğim bir şey -dünyanın saçmalığı- kesinlik kazandı. Birden kendimi inanılmaz biçimde özgür hissettim, özgürlüğün kendisi de bu saçmalığın bir göstergesiydi.