"Gençken," dediniz, "hayatın, ayaklarımın hemen ucundan başlayıp sonsuza uzandığını düşünürdüm. Bakışlarımın, hatta hayal gücümün bile erişemeyeceği kadar uzağa. İlerisini görememek, hayal edememek endişelendirmezdi beni. Aksine bu belirsizlik içinde sayısız vaat barındırıyordu. İşte o vaatlerdi bana o büyük sözleri söyleten."
...
Vaatler bitince ürkütücü bir müsamereye dönüyor hayat. Bunu sizden öğrendim.