Perihan Çalıktosun

Sefiller 1
“Çıplak ayakla yürümeleri beni ne ilgilendirir? Okuma bilmezler; olsun. Bu yüzden onları kendi hallerine mi bırakacaksınız? Onların bahtsızlığından lanetlenmişlik mi üreteceksiniz? Işık bu kitlelere sızamaz mı? Aydınlık! Çığlığına yeniden kulak verip, üzerinde ısrarla duralım! Aydınlık! Aydınlık!”
Sayfa 697 - Türkiye İş Bankas Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat & Roman
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sefiller 1
“Parisli denen ırkın gerçek yüzü özellikle kenar mahallelerde — bunda ısrar ediyoruz— ortaya çıkar; safkan oradadır, asıl yüz oradadır, bu halk orada çalışır, orada acı çeker; çalışma ve acı insanın iki yüzüdür.
Sayfa 697 - Türkiye İş Bankas Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat & Roman
Sefiller 1
“Henüz gelişimini tamamlayamamış olan günümüz uygarlığında yıkılan ailelerin karanlığa gömülmesi, ne hale düşecekleri bilinmeyen çocukların heba olup gitmesi çok da anormal bir şey değildir. Karanlık kaderler bundan kaynaklanıyor. Bu hüzünlü durum ortaya “Paris’in kaldırımlarına düşmek “ gibi bir deyiş çıkarmıştır.”
Sayfa 683 - Türkiye İş Bankas Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat & Roman
Sefiller 1
“Burası bir cezalandırma değil feragat mekânıydı, yine de diğerinden daha ulu, daha hüzünlü ve daha acımasızdı. Bu bakireler forsalardan daha fazla azap çekiyordu. Gençliğini donduran soğuk ve sert bir rüzgar akbabaların parmaklıklı ve asma kilitli çukurlarından geçiyordu; daha sert ve daha kederli bir ayaz güvercinlerin kafeslerine doğru esiyordu.”
Sayfa 670 - Türkiye İş Bankas Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat & Roman
Sefiller 1
“Gözlerinin önünde, insanların hatalarını bağışlayan ve onların günahlarının bedelini ödeyen bir masumiyet, boyun eğilen bir kölelik, gönüllü olarak kabul edilmiş bir işkence, günah işlememiş ruhların, günah işleyenleri kurtarmak için çektikleri eziyet, Tanrı sevgisinde sonsuzlaşan ama orada farklı bir yeri olan bir insanlık aşkı, cezalandırılanların sefaletini yaşayan, ödüllendirilenlerin mutluluğuyla gülümseyen o güçsüz, zarif ruhlar özverinin en ulvî zirvesi, erdemin en yüce doruk noktası gibi beliriyordu.”
Sayfa 670 - Türkiye İş Bankas Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat & Roman