Hayatta önemli olan nedir biliyor musun? deyip rakısından bir yudum yuvarladı.
Bilmiyorum, deyip, ben de rakımı yudumladım.
Doğrusunu istersen, ben de bilmiyorum, dedi.
İlkin rakısından, sonra suyundan bir yudum aldı.
Haklısın, dedim. Ben de, rakımdan, sonra suyumdan bir yudum aldım. Hem de çok haklısın, diye ekledim.
Belki, ben bu satırları karaladığım sırada her şey açıklığa kavuşmuş olacaktır.
Belki suskunluğunu korumuştur. Hiç belli olmaz.
Belki söz konusu o değildir.
Bu konuda bir şey söylenemez.
Belki o sıralar, o başka bir yerdeydi.
Bu da olasıdır.
Belki o, şu sıralarda, kahrolası birine, Seni seviyorum, demektedir. Hiç belli olmaz.
Belli olmaması da, doğrusunu isterseniz, (hiç değilse benim için) çok, çok daha iyidir.