Bireyler ulusun kolektif öznesini ya da Führer'i bir ideale dönüştürüp fantastik özelliklerle donattıklarında, tekil bireysel varoluşlarında hayata geçiremedikleri o arkaik büyüklenmeci benliği bir parça gerçekleştirmiş olurlar; bir yandan da Benlik-İdeali'ne bağlı saldırganlıklarından yansıtma yoluyla kurtulurlar, bunun sonucunda dünya kaçınılmaz olarak, özneyi savunmaya geçmeye mecbur bırakan tehlikeli, misilleme bağımlısı nesnelerle dolup taşar: 'toplumsallaşmış narsisizm'in temin ettiği mükafatların arka yüzünü paranoya oluşturur.*
*Stefan Breuer, ''Adornos Anthropologie''