Toplumun kitle kültürü endüstrisi ürünlerini keyifle, eleştirisiz bir biçimde tükettiği bir dönem yaşıyoruz. Popüler kültür eleştirisi Batı'dakinden farklı olarak çokanlamlı ve açık uçlu bir zenginlik içermeyen, yaratıcılık fukaralığı kokan kültürel tüketim ürünlerini eşeleyip duruyor, ama nafile. Toplumun çokanlamlılık yerine tekanlamlılığı, basitliği, doğrudanlığı tercih ettiği yerde eleştirmen de popüler metinlerin sığ sularında bir şeyler bulacağım diye çırpınıp duruyor.
Rizom tüketimin ve güvenliğin yeni kodlarının denetimi altına girmek istemeyen göçebe hareketlerden oluşur. Otonom oluşumların yersiz yurtsuzluğu buradan gelir. Rizom, postmodern toplumda anarşizmin aldığı yeni direniş biçimidir.