Marianne gerçek hayatın çok uzakta bir yerde olduğu ve onsuz gerçekleştiği hissine kapılmıştı; yerini öğrenebilecek, bir parçası olabilecek miydi, bilmiyordu. Tek bildiği, gerçek hayat başladığında, artık onu hayal etmesine gerek kalmayacağıydı.
kitabı yeni bitirdim ve boşlukta gibiyim. kitap benden hiçbir şey eksiltmediği gibi hiçbir şey de katmadı bana. neden okudum ki bu kitabı diye düşünüyorum.
"Tuhaf olmaz mı, Diana… insana salt işe yarar bir araç gözüyle bakan bir erkeğe bir ömür boyunca bağlanmak?"
"Düşüncesine bile dayanılmaz öyle bir şeyin! Normal değil! Olmayacak şey!"