Harry’nin o ergenlik öfkesi, yalnızlık hissi ve bakanlığın gerçekleri inatla halı altına süpürme çabası, serinin bu en kalın kitabını tam bir psikolojik savaş alanına çeviriyor. Umbridge denen o pespembe kabusun kasveti ruhumuzu daraltsa da, Dumbledore’un Ordusu’nun o gizli kütüphane köşelerinde filizlenen direniş ruhu insana kaybettiği umudu misliyle geri veriyor.
Sana Gül Bahçesi Vadetmedim , 16 yaşındaki Deborah’nın travmalarından kaçıp sığındığı hayali dünyası ile gerçek yaşam arasındaki savaşı anlatıyor. 
Joanne Greenberg bu süreci bizzat kendi gençlik yıllarında yaşamış ve atlatmış olması, kitaptaki her satırın ağırlığını ve samimiyetini kat kat artırıyor.
Beni derinden etkileyen şey, Dr. Fried ile Deborah arasındaki o muazzam güven bağı oldu. Doktorun, Deborah’ya kusursuz bir "gül bahçesi" vadetmeyip, gerçek hayatın adaletsiz ve zor olduğunu açıkça söylemesi gerçek ve etkileyiciydi.
İyileşmek ya da hayata tutunmak, dertsiz ve pespembe bir dünyaya kavuşmak demek değil. Aksine, hayatın tüm acılarına rağmen burada kalabilmek ve o zorluklarla göğüs göğse savaşma cesaretini gösterebilmektir.
Hepimizin bu cesareti gösterebilmesi umuduyla keyifli okumalar!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fırtına Zamanı1000Kitap
Selamlar! Size okurken içimi sımsıcak yapan, en sevdiğimiz olan "huysuz erkek & neşeli kız" hikâyesiyle geldim.
Bir yanda Meloş’un o pespembe, cıvıl cıvıl dünyası, diğer yanda Tahir’in hırçın Karadeniz halleri... Okurken resmen onlarla birlikte o duygu fırtınasına kapıldım. Hele Tahir... Ah benim hüzünlü kekim Sayfaları çevirdikçe adamın içindeki o karmaşayı o kadar iyi anlıyorsunuz ki. Şehriyem ise ayrı bir olay , ay durun Meloş diyeyim de kızmasın şimdi Vallahi beni okurken bazı sahneleri hem çok güldürdü hem de gözlerimi doldurdu.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ama kalemi o kadar yormuyor ki, kitap elimde sürünmeden su gibi akıp gitti resmen. Finalde de öyle abartı aksiyonlar, büyük şoklar falan yaşanmıyor. Kitap bittiğinde içinizde çok tatlı, ve samimi bir his kalıyor. Yazarın diğer kitaplarına da mutlaka şans vereceğim.
Eğer siz de böyle asker & öğretmen kurgusu olsun, içinde Karadeniz esintisi olsun diyorsanız hiç düşünmeden okuyun derim. Öyle gösterişli değil ama samimi bir hikaye olmuş. Ben gerçekten çok severek okudum, şans verirseniz eminim siz de çok seveceksiniz!
//KİTAP TAVSİYEM
'HER ŞEY BİRAZ YANLIŞ'
//ALINTILAR
#Hayat gibi, her şey biraz yanlış...
#Pespembe bir gülüşle nemlenmişti gözleri...
#Nereden bilebilirdi ki kısa zaman sonra Allâh'a havale olacağını, hayat işte...
#Mutsuzluktan ölmek üzere olduğu bir sabahtı ve masada tıkırdayarak tempo tutan tırnakların arkadaşlığı iyi gelebilirdi...
#Bir sarkacın iki haraketi arasındaki boşluktur zaman ve çabucak geçer...
#Göz önündeyken görülmemek, özgürlük değil de nedir?
#Bulaşık suyuyla yıkanmak gibidir, yanlışlıkla doğruyu söylemek...
#Hayat, seçimlerimizden ibarettir...
#Herşey zıttıyla kaimdir. Yaşam ve ölüm gibi mesela...
#Ben bu günü kırdım iki taş arasında
İstedim ki kalmasın
Acının çekirdeği yarına
Ben artık mümkünü yok ölürüm
Tabutum bile olmaz taşınacak
Bir çil horozun sesine gömülürüm...
#Kimse yeterince çalışmıyor, emek vermiyor...
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Bugün sizlere, klasik senaryolardan uzak bir hikaye kitabından bahsedeceğim. İçerisinde hayat gibi, birçok şeyin yanlış olduğunu vurgulayan cümleler barındıran, hikâyelerde ben, sen, biz, siz olan, en az bir hikayede kendinizi bulacağınız bir kitap. İster oturarak okuyun, ister tepetaklak farketmez. Bu hikâyelerde her şey biraz, gerçekte her şey tamamen yanlış vesselam :)
//Ferhat ablasına niçin fanus aldı? Balık mı besleyecek?
//Frend kim? Olaylarla ne ilgisi var?
//1.. 2.. Gümmm... Ne patladı ayol?
//Bedük kim? Niye memlekete gidiyor?
//Sefa'nın kan bankası ile işi ne?
//Donkaa! Diye kim.. Kime.. Niçin bağırdı? Donka ne ola?
//Zeytin dağı yazan Bankta kim oturuyor?
//21.kitap fuarında neler oldu?
Muhteşem bir kitap hakkında acınası bir inceleme.
❃ Herkese merhaba! Bugün sizlerle bayılarak okuduğum ve yazardan okuduğum ilk kitap olan Sırça Fanus'u inceleyeceğiz :> Hazırsanız başlayalım..
(Not:İncelemede spoiler bulunmamaktadır.)
╰☆╮╰☆╮╰☆╮
BU KİTAPTA NEYİN NESİ?
✰ Yorumlarıma geçmeden önce kitaptan çok kısa bir şekilde bahsetmek istiyorum. Roman;Esther Greenwood adındaki genç bir kızın yaşadıklarıyla düşüncelerini içselleştirilerek sunulmuş ve harika duygu aktarımıyla okuyucuya sunuyor. Ana karakter yaşadıklarını bizlere bahsederken bazen geçmiş zamana gidiyor,kafası karışıyor ve farklı duygular hissediyor. Üstelik bizler bu paragrafları okurken karakterde kendimizi buluyor,adeta ruhumuzun bir parçasını kilitli bir hazine sandığında bulmuş gibi seviniyoruz. Ancak bu sevinç fazla uzun sürmüyor çünkü ruhumuzun bulunan,yarım ve eksik olan parçası mutluluk değil;depresif,hüzünlü duygular. O zaman anlıyoruz ki bu kitap pespembe duygular yaşatacak,gerçekleşmeyecek hayaller kurduracak bir kurgu değil,aksine;düşündürecek ve belki de daha önce üzerinde durduğumuz ancak gerek korktuğumuzdan gerekse ertelediğimizden ötürü bir kenara itilmiş fikirlerimizi saklı kutusundan çıkaracak olan "o" kitap..
(Not: Ben romandan bahsetmek isterken sanırım biraz içimi dökmüşüm. Bu noktada bana kızmazsanız çok müteşekkir olurum..)
╰☆╮╰☆╮╰☆╮
KARAKTERİN İÇ DÜNYASI (?)
☾ Biraz kitaptaki ana karakteri yorumlamak istiyorum. Çünkü çok yakın bir arkadaşımdan duyduğuma göre kimisi ana karakteri hiç sevmemiş ve yaptığı seçimlerden ötürü ona çok kızmışlar. Benim fikrimce karakter o depresif,kararsız ve "delice" halleriyle çok gerçekçi yazılmıştı. Burada yazarın yazım şeklini sorgulamaya gerek olmadığı kanaatindeyim. Ancak karakterin seçimlerine ve davranışlarına gelirsekte burada ona
Sicim Krallık serisinin devamı olarak aksiyonun minimumda olduğu, daha çok yeni yüzlerle tanıştığımız, sırların açığa çıktığı ara kitap niteliğinde bir hikayesi vardı. Dolayısıyla akışı çok ilerletecek bir olay yoktu. Buna rağmen sürükleyiciliği tam gaz devam ediyordu. Bunu da yazarın geliştirdiği anlatım biçimine yoruyorum. Gerçekten hiçbir sayfasını bile sıkılmadan okuyabildiğim nadir kitaplardan biri oldu.
Betimlemeler açık ve sade, karakterlerin yapısı oldukça derindi. Neredeyse her karakter için ayrı bir hüzün duyacağınız kadar hem de. Çünkü hikayedeki herkesin kendi çapında acıları vardı ve ister istemez etkisini üzerinizde hissettirmeye başlıyordu. Bu açıdan da yazarın duyguları müthiş bir biçimde aktarabildiğini düşünüyorum. Bir çoğumuzun favorisi olduğunu düşündüğüm ejderhalar, binek olarak kullanılan yırtıcı kuşlar bulunuyordu. Çok fazla bahsedilmese de betimlemelerini görmek hoştu. Diğer kitaplarda umarım daha çok görebilirim (✿ ♡‿♡)
Hikaye iki farklı karakter üzerinden aktarılıyordu. Bu iki karakter de haliyle birbirlerinden ayrı mekanlarda bulunuyordu. Ana karakterimiz Alize bu kitapta daha çok üstlenmesi gerektiği önemli rolünü sorguluyor ve yapması gereken mecburi seçimlerden kaçış yolu arıyor, bu süreç içerisinde de kendisinden saklanan gerçekleri yavaş yavaş öğreniyordu. Kamran'ın ise yaşadığı trajediler ve kendi içinde olayları çözümlemeye çalışması, çok geçmeden kendine oldukça samimi bir ekip kurması, aslında onun istemese de dostlara ne kadar ihtiyacı olduğunu çok net şekilde vurguluyordu. Ne de olsa acı paylaştıkça azalır ♡
Hikayeye yeni katılan Cyrus karakterinin ana karakter olacağını önceden sezememiştim ama belli ki ana erkek karakterimiz artık Cyrus olacak. Alize ile içinde bulunduğu zoraki birliktelik mevzusu yüzünden kendisini başta