Bir vadide yaşayan varlıkları çok yüksekten ayırt etmeye çalışan bir insan gibi, bir doruktan kendimi izliyorum. Her şeye rağmen, karmakarışık, bulanık bir manzarayım ben.
Ne türden olursa olsun, toplumsal zorlukların yerine getirmeyi -cenazeye gitmek, biriyle iş yerindeki bir sorunu konuşmak, tanıdık ya da tanımadık birini garda beklemek- düşününce, yalnızca düşününce aklım allak bullak oluyor...