kabuktan ayrılamamak tereddüdü, tereddüt kabuktan ayrılamamayı getirir.
korkunç şeyleri sadece oldukları gibi görürsek şiir, harika şeylerin de olay örgüsünden bağımsız, sadece özlerine bakarak güzelliklerini bulursak resim olur.
bir şey ara vermeksizin silikleştiğinde, kalp küçülen her bir saniyeyle titrer, azalan dakikalarla ince bir sızıya sürüklenir.
