Yaren
@peyase
1267 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·277 syf.·
1762 günde okudu
·2026 58. kitabı
Arzın merkezine kadar ağladım, oraya dek indim, döndüm, ağladım, indim, döndüm, ağladım, indim, ağladım, ağladım, ağladım, çok döndüm, indim...
Yere bastığımda hastalanmıştım. Aşk ayrılığının acısını yaşayanlar, bilirler. Öldürmez ama müthiş üzer, bitap düşürür ve nöbetler halinde vurur.
İLK'lerin güzelliğine asla doyamayan, bu yüzden sık sık bir İLK serüvenine atılmaya hazır, gözü kara bir bencil...
Çünkü ilk'lerin lezzeti pek özeldir, özgündür ve albenileri çoktur. İLK'ler zordur, yorucudur ama heyecanlı, en önemlisi, gölgesizdir. Hayaletlerden, gölgelerden hoşlanmayan, netliğe önem veren birinin İLK'LERE düşkünlüğünü açıklamaya çalışmak neden?..
Normal insanların dediği gibi, "Bizi yöneten bilinçaltımızdır" demeyeceğim, ama içgüçleri asla küçümsemiyorum. Çünkü o gece, Günnar'ın doğum günü partisinde duyulan o korkunç sesten sonra, yanımda Romain olmasını isterken, Anders'le odama çıkışımı başka türlü açıklayamıyorum. (İlle açıklamak gerekirse... ) O gecenin ayrıntılarını pek anımsayamıyorum. Aklımda kalan, müthiş bir göz doyumu, tenin sevinci ve bedenin coşkuyla katıldığı çok kıvrımlı bir yolculuğun gölgeleriydi...