Biçimsiz yaratılışlı insanlar iyi yürekli ya da akıllıysalar, giyim kuşamlarına her zaman ince bir beğeni katarlar. Ya çekiciliklerinin bütünüyle ruhsal olduğunu anlayarak sade giyinirler ya da zihni uğraştıran, gözü oyalayan bir tür ayrıntı şıklığıyla bedenlerinin çirkinliğini unutturmayı bilirler.
Deha da zamanı, parayı, bedeni yiyip bitiren, insanı kötü alışkanlıklardan daha çabuk yatağa seren, daimi bir aşırılık değil midir? Üstelik kötü alışkanlıklar insanların gözünde dehadan daha saygındır sanki; çünkü dehaya güvenmezler.