İnsanlar sahip olduğunuzu bilsin diye bütün şapkalarınızı,elbiselerinizi ve kurdelelerinizi aynı anda üzerinize geçirip göstermenin bir anlamı yok yani!
Pek çok yeteneğin ve iyi özelliğin var ama bunlarla gösteriş yapmana gerek yok,çünkü kibir bütün yetenekleri köreltir.Gerçek bir yeteneğin ya da iyi huyların uzunca bir süre fark edilmemesinde sakınca yok;fark edilmese bile o yeteneğe sahip olduğunu bilmek ve onu çok iyi kullanmak insanı tatmin edebilir ;gücün bütün çekiciliği alçakgönüllülüktedir.
Ey Fâtıma(r.anha)!
Hani bir gün Sevgili Baban’a sordular ;
“Ey Allah ‘ın Resûlü!
Bize dünyada neyi tavsiye edersin?”
“Üç şeyi tavsiye ederim .” buyurdu.
“Allah’ı seven bir gönül,
Allah’ı anan bir dil,
Kişinin iman hayatına yardımcı olan saliha bir hanım.”
Merak ettiler.
“Saliha hanım nasıl olur ey Allah ‘un Resûlü?”
“Yüzüne bakarsan seni sevindirir.
Emredersen itaat eder.
Kocasının yokluğunda malını ve iffetini korur.”buyurdu.
“Ey Fâtımam!”dedi.”Beni,Hak Peygamber olarak gönderen Allah’a yemin ederim ki ,Muhammed’in (sav) aile halkının evinde de günlerdir ateş tütmemiştir.Ancak bize gönderilen birkaç keçi var.İstersen onlardan birini sana vereyim.Ama istersen (bunları alma da)Cebrâil’ in bana öğretmiş olduğu beş kelimeyi sana öğreteyim.”
Derdini unutup sevindi.
“Ey Allah’ın Resûlü!Bana o beş kelimeyi öğret.”
Efendimiz(sav);
“Yâ Evvel, Yâ Âhir, Yâ Kadir, Yâ Rahim’el-Mesâkîn , Yâ Erhama’r -Rahimîn , de “ buyurdu.
Peki, insan karmaşa ve yıkımı neden bu kadar tutkulu bir şekilde sevmektedir? Bana bunun cevabını verin! Ama bu konuda birkaç söz etmek isterim. Acaba insanlar hedeflerine ulaşmaktan ve inşaa etmekte oldukları yapıyı bitirmekten korkuyor ,bunun için yıkmayı ve karmaşa çıkartmayı (ki bazen bunları çok sevdiği tartışılmaz bir gerçektir)seviyor olabilirler mi? İnsanların ,yapılan bir yeri sadece uzaktan sevdiklerini,yakından sevmediklerini;belki de onu yaratmayı sevdiğini ama içinde yaşamayı sevmediğini…