".....Yeis bir kartal hızıyla kafamda kanat geriyor; kimseyi, hiçbir şeyi sevmemek için elimi, kolumu sallayarak kendime derdi çağırıyordum.Dert, sararmış buğday tarlalarının üstünden geçen rüzgâr hışırtısıyla gelip beni buluyor; ben bir başak gibi sallanıyordum.Ne sular şarkı söylüyordu ne de tarlalarda ekin biçen sessiz,sakin köylüler bana yol gösteriyordu..."