Zeze
@pickle
“Ben dünyadan ziyade kendi kafası içinde yaşayan biriyim.”
15 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Dikenli tellerin, ırkçılığın önleyemediği iki küçük çocuğun dostluk hikâyesi. İkinci Dünya Savaşı sırasında babasının görev yeri Auschwitz toplama kampına çıkmasıyla hikayemiz başlıyor. Toplama kampını ilk kez odasının penceresinden gören Bruno,birgün canının sıkılmasıyla ormana keşfe gidiyor ve Shmuel ile arkadaşlıkları ,onu dikenli tellerin ardında görüp, onunla konuşmasıyla başlıyor.
Nazi Almayası'nın Yahudilere uyguladıkları eziyeti ve ırkçılığı çocuk karakterlerimizin kaybedilmemiş insanlığı ve masumiyetiyle okuyoruz. Hikaye duygularımızı devreye sokmayı o kadar iyi başarıyor ki zaman zaman gözleriniz dolarken zaman zaman da vicdanı olmayan karakterler yüzünden sinir krizi geçirebiliyorsunuz. Ben okurken çok etkilendim. İzlemek isterseniz filmi de var ve o da çok başarılı. Yazım dili de oldukça sade ve rahatlıkla 1-2 günde bitirebilirsiniz.Okurken bu kadar etkilenenmemin bir diğer sebebi de günümüzde aynı şeylerin Doğu Türkistan ve Filistin'deki insanların hala başına geliyor oluşuydu. İnsanların nefretini ve ırk yüceltmesini hiçbir zaman anlayamayacağım sanırım. Keşke tüm acı çeken çocukların yanında olup ellerinden tutabilseydim. Hayatımızın her yerinde tel örgüler var bunları kaldırmak için savaşmak da bizim elimizde...
Reklam
Bu kitabı kapağına göre yargılamayın. Hiçbir insanı dış görünüşüne, vücudu hakkında değiştiremediği/değiştirmek istemediği şeylere göre de yargılamayın. Başkaları tarafından yaratılmış güzellik algılarınızı kenara bıraktığınız zaman, hayatın birçok farklı insanın kattıklarıyla bambaşka renklere boyandığını, farklı renklere rağmen ortaya mükemmel bir tablo çıktığını göreceksiniz. Kitap da tam olarak bunu anlatıyor. Doğuştan rahatsızlıkları nedeniyle yüzü tüm insanlardan farklı görünen küçük bir çocuğun hikayesi. Kitap 5.sınıfa kadar evde eğitim görmüş, olan August'un 5. Sınıfa Beecher ortaokuluna gidecek olmasıyla başlıyor. August'la birlikte okula gidip yaşadıkları zorluklara, kurduğu arkadaşlıklara tanık oluyoruz. İçerdiği sosyal mesajlar ve kazandırdığı empati duygusuyla okurken içinizi sıcacık yapacak olan çerezlik bir kitap. Bir çırpıda okuyup bitirebilirsiniz. Ben çok sevdim ve okurken de çok keyif aldım. Yeni kitap okuma alışkanlığı edinmeye çalışıyorsanız ya da canınız kafanızı dağıtacak güzel bir hikaye okumak istiyorsa bu kitabı okumanızı öneririm ♡
Zülfü livaneli'nden okuduğum ilk kitaptı ama kesinlikle son olmayacak. Yazım dili, akıcılığı, kurgusu ve sayfalarında yarattığı özel dünyasıyla beni ele geçirip içine almayı başardı. Kitabımız orta yaşlarının üzerinde emekli ve mühendis Ahmet Arslan'ın yakın arkadaşı Arzu'nun cinayetiyle birlikte başlıyor. Olayı araştırmak için köye gelen genç gazeteci Arzu'nun cinayet günü düzenlenen parti davetlilerinden biri olduğu için Ahmet'le de görüşmek istiyor. Ama bu görüşme Ahmet gazeteciye tuhaf bir aşk duyup onu yakınında tutmak için kimseye anlatmadığı kardeşinin hikayesini anlatmasıyla sorgudan çıkıp bambaşka yerlere gidiyor. Katilin kim olduğu kitabın ortalarına doğru anlaşılsa da asıl olay kitabın sonunda patlak veriyor. Rahatlıkla herkes sıkılmadan okuyabilir. Kitapla ilgili beğenmediğim tek şey sonunun çok aceleye getirilmesiydi. Sırların açığa çıktığı yerlerden sonra biraz daha okumak isterdim ama bu haliyle de çok güzel. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum
Kitap yorumu|| İyi Kız
Kitap nüfuzlu bir ailenin kızı Mia'nın kaybolmasıyla birlikte başlıyor. Bunun üzerine kitabı olayı inceleyen dedektifin, Mia'nın annesinin bir de Mia'yi kaçıran kişinin ağzından okuyoruz. Polisiye,suç gizem ve hafif de gerilim içeren bir kitap. Şimdi benim fikirlerime gelelim. Okuduğum ilk polisiye romandı ve ben polisiye türünün hiçbir eserini fazla sevmem ama aldığım dönem çok satanlardan uzun süre inmediği için bir şans vermek istemiştim. Kurgusu genel olarak güzel ama abartılacak kadar da iyi değil. Belli başlı olayları öncesinden tahmin edebiliyosunuz. Anafikri vermek istediği dersi de sevdim ama aktarma biçimi beni pek etkilemedi. Maalesef atlaya atlaya okumak zorunda kaldım çünkü aşırı sıkıldım özellikle dedektif kısımlarını okurken defalarca yarıda bıraktım kitabı. Mia'nın annesine ayrı bir uyuz oldum bu zamana kadar kocasının sözünden dışarı çıkmamış onun baskısı altında ezilmiş çocuklarına yeteri kadar ilgi vermemiş, vermemekle birlikte onların da psikolojisini bozmaktan başka bir işe yaramayan silik karakterin teki. Okumaktan keyif aldığım tek bölümler failin bölümleriydi. Son derece heyecanlı ve insanı hiç sıkmayan şekilde ilerliyordu. Eğer bir şans verip okuyacaksanız sonunda çok şaşıracağınızı garanti edebilirim. Genel olarak sevmediğim her karakterine ayrı uyuz olduğum ve okumanızı da önermediğim bir kitap ama şans verip vermemek sizin elinizde.
Puanım:2/5
En genel tanımıyla dönemin özelliklerini, sınıfsal farklılıkları, önyargının ilişkilerimiz üzerindeki etkilerini anlatan, okuması kolay ve akıcı olan tarihi bir aşk romanı. Kitaptaki olaylar Bennet ailesinin kızlarını evlendirme çabası sonucunda gelişen olaylar üzerine kurulu. Kurgusu benim için kusursuzdu. Kitaptaki kadın ve namus kavramına katılmasamda dönemin şartlarını göz önüne aldığım sürece okumaya katlanabildim. Elizabeth ve Darcy arasındaki ilişkiyi okurken yüzümde tebessümler oluştu,içim ısındı. Öyle ki başından beri kadınların evlilikten başka vasfı olmadığını savunan Mrs. Bennet'in sinir bozukluğuna bile ikisinin yüzümü güldüren ilişkileri sayesinde katlanabildim. Her hafta yapılan çay davetleri, genç kızların baloya hazırlık telâşlarını okumak da benim için ayrı zevkliydi. Klasik kitaplara başlamak istiyorsanız Jane Austen'in bu kitabı sizin için biçilmiş kaftan. Göklere çıkartılıp abartıldığı kadar olmasa bile benim gözümde okuması keyifli bir kitaptı. Pembe dizi tadında bir kitap okumak isterseniz okuyacaklar listenize eklemenizi öneririm.
Reklam