Bazı notlarım aşağıdaki gibidir:
İntihar ürünleri temin ve tedarik eden dükkan sahipleri de intiharı düşünür ancak aileden birinin intiharı halinde hizmet akamete uğrayacaktır dolayısıyla intihar bu aile için düşünülemez ve tatbik edilemez bir eylemdir.
"Ölümünüzü başaracaksınız..." Başarılabilecek son şey ölümdür insan için...ancak İngilizce'de örneğin ölmek de doğmak gibi "passive", yani edilgen bir eylemdir.
İngilizce yazılan incelemelere baktığımda kaosa sürüklenmiş dünyada insanların intiharı bir çıkış yolu olarak benimsemeleri ne atıf yapıldığını gördüm. İntihar kelimesinin özellikle tercih edildiğini çünkü ölüm ile intihar arkasındaki sınırın insan iradesine bağlandığını, hayatında hiçbir şeyi başaramamış insana bir başarı alanı tanındığını görmemek kabil değildi.
deliberate killing of oneself," from Modern Latin suicidium "suicide," from Latin sui "of oneself" (genitive of se "self"), from PIE *s(u)w-o- "one's own," from root *s(w)e- (see idiom) + -cidium "a killing," from caedere "to slay" (from PIE root *kae-id- "to strike").
Etimolojik sözlükte karışma çıkan ilk açıklama bu. İnsanın belirli bir kasıt ile kendini öldürmesi. (Bir mesaj bırakmak, güçlü olduğunu ispatlamak vb) Kelime kökünde saklı bir 'kendilik' var. İntihar kişinin kendisine yönelik bir eylemi ve bunu kazaen değil kasten yapması gerekiyor. Yani irade şart. Satırları aşağı kaydırdıkça 'sane" kelimesi ile karşılaşıyorum. Akıl...insane ise delilik...demek ki aklın yerinde olması gerekiyor bu eylemin gerçekleştiği sırada. Diğer yandan 'commit suicide' şeklinde kullanılıyor kelime, yani uygulanıyor, gerçekleştiriliyor...
(Bir paragraf 'çünkü' ile başlamaz ama...) Çünkü terminolojide intihar ve intihara teşebbüs ayrı ayrı ele alınıyor. İngilizce inceleme yazısında da başarıya ulaşamayan
Kurtadam konsepti genel olarak hiçbir zaman ilgimi çekmedi açıkçası ben hep dibine kadar vampirci oldum ama ilginç bir şekilde ansızın bu kitabı okumak geldi içimden. Kalınca bir kitap olamsına rağmen okuması inanılmaz kolay, çok akıcı ve eğlenceliydi Ne zaman bitti anlamadım açıkçası. Yazar resmen “Outlinder” ve “ACOTAR”ı alıp ortaya karışık bir şey çıkarmış. Şöyle ki 25 yıllık okuma serüvenimden öğrendiğim tek bir şey varsa o da eğer morally grey bir erkek karakter olaya dahil olursa sweet olan abinin pabucu dama fırlatılır. Sarah J Mass abla sağolsun bende travma bıraktığı için Blake karakteri ilk tanıtıldığı andan beri kendisinin ana erkek karakter olacağını biliyordum bu yüzden de Callum her ne kadar cutie pie biri olsada iyice soğudum kendisinden. Çünkü travmalarıma dayanarak kendisinin %100 bir haltlar yiyeceğini söyleyebilirim. Kadın karakter başlarda relate edilebilir bir tipti ama ilerledikçe hiç değişmedi desem yeridir. Herkes kendisinin sürekli ne kadar zeki olduğundam bahsediyor ama bunu pek pratikte göremiyoruz. Umarım 2. Kitapta birazda olsa karakter değişimi görebiliriz. Açıkçası öyle aman aman bir evren beklemeyin daha romance odaklı bir seri olacak gibi ama 2. Kitabını merak ettiğimi inkar etmicem.
Ay çöreğiDuygu ve Düşünce
Bu kitabı okuduğum sıra ilk Wattpad kitabimdi sevmezdim pek Wattpad okumayı ilk defa okudum ve konusu aşırı derecede sardı diğer kitaplara göre daha eğlenceliydi herkesin okudu karantina vesayre çok merak edip okumadım ama bu aşırı güzel bı kitapiti bayıldım 🩷
9/10
2025 107. kitabı
Herkese merhaba
Bu kitapta Amelia çok ünlü bir pop yıldızı, hayatının temposundan bunalıp kafasını dinlemek istediği için Kentucky eyaletinin Rome şehrine kaçıyor. Orada Pie dükkanı olan Noah ile yolları kesişmesini okuyoruz.
Kitabı sevdim. Ama aşk yavaştı bir an önce aşk sahneleri okumayı istedim. Noah, Amelia, Annie, Emily ve Madison’a bayıldım Noah’nın kız kardeşleriyle olan ilişkisi, kızların birbirleriyle iletişimleri çok tatlıydı, Amelia gibi ben de aralarında olmak istedim. Amelia ve Noah çiftini de çok sevdim. Başta birbirleriyle atışmaları, tatlı tatlı laf sokmaları, aralarındaki çekim birlikte zaman geçirdikçe çok tatlı bir ilişkiye dönüştü. Audrey Hepburn göndermeleri çok güzeldi. Kitap aslında yazın okumalık ben öyle hissettim. Kitap kafa dağıtıcıydı. Kitap çerezlikti başlamanız bitirmeniz bir olabilir. Dramatik olay yok denecek kadar az, kitap kısa değildi. Kitapta +18 sahneler vardı ama azdı ve detaylı işlenmemişti bu özelliği sevdim. Kitap aman aman mıydı sürekli romantik kitap okuyanlar için değildi. Olaylar klişeydi. Hikayede bazı olaylar tahmin edilebilirdi ama hikaye beklediğim şekilde de gelişmedi açıkçası, daha başka şeyler görmeyi ummuştum. İlk baş dediğim gibi ana karakterlerin aşkını biraz daha okumayı isterdim O yüzden de puan kırdım. Kitabı severek okudum eğlenceliydi ama bana göre eksik yanları vardı. Ama kitabı genel hatlarıyla sevdim.
Romantik kasaba aşkı arıyorsanız bu kitabı okuyabilirsiniz.
İtalyan yazar Donatello Di Pie TR Antonio'nun ,2017 Premio Campiello, 2024 Strega ödüllü, Washington Post ve Kırkus Reviews'in yılın kitabı olarak nitelendirdiği Domingo Yarınlarından çıkan bu romanı, severek okudum ve sizlere de okumanızı tavsiye ederim.
On üç yaşındaki bir kız, sevgi dolu, kitaplarla çevrili güvenli dünyasından koparılır ve hiç tanımadığı bir gerçekliğe, beş çocuklu öz ailesinin yanına bırakılır.
Bu geri verilişin nedenleri ondan sır gibi saklanır. Yoksulluğun ve sertliğin hüküm sürdüğü kırsal bir hayatın parçasıdır artık.
İki anne, iki farklı hayat ve iki kimlik arasında savrulurken, tüm bu zorlukların içinde, bir ışık parıldar: Küçük kız kardeşi Adriana'nın saf, sarsılmaz sevgisi. Adriana, bu sert dünyada ablası için hem bir sığınak hem de direnişin simgesi olacaktır. (Alıntı)
10/10
2025 16. kitabı
abi gerçekten çok az iyi gay kitabı var ve bu kesssinlikle ama çok kesinlikle onlardan biri. kitabını konusu basitçe 24 saat içinde öleceğini öğrenen iki çocuğun birbirini bulması ve 24 saatini birlikte geçirmeleri. belki birbirleri sayesinde kendilerini bulması.
okurken size aşırı sorgulatıyor, cidden 24 saat içinde öleceğinizi bilme ihtimaliniz olsa mesela, bunu ister miydiniz? bi yandan evet diyorum çünkü belki de bu en çok yapmak istediğim ama çok zamanım var edasıyla sürekli ertelediğim şeyleri yapmamda etkili olabilir ama bi yandan hayır çünkü muhtemelen bunu öğrendiğim an ilk 24 saatim ağlayarak geçecek. burdan sonrası spoiler olabilir, okumak isterseniz aşağıya inmeyin.
benim salaklık gereği -evet, kitabın ismine rağmen sonunda ölmeyeceklerine, bir yolunu bulup sonsuza dek yaşayacaklarına falan inanmıştım. bari diğer dünyads bulsalardı birbirlerini, bunu okusaydık çok geç oldular. ÇOK GEÇ OLDULAR. ayrıca 17 yaşında ölmek gerçekten haksızlık.
rufusun bisiklet aşkı, mateo'nun ev kuşu ve overthinker halleri, bu halleriyle rufusla oluşturdukları zıt karakterleri.. rufusun aşık olduğunda dönüştüğü başkalaşım ve elbette american pie söyleyip dans ettikleri öpüştükleri.... o anlar.
rufus ve mateo gerçekten hayatıma kattığınız anlam ömrüm boyunca peşimi bırakmayacak YAZARDAN İKİNCİ KİTABI BEKLİYORUM UTANMAZCA. DİRİLT ŞUNLARI YA DA BAŞKA EVRENDEN FALAN YAZ. NOLCAK SANKİ. neden lanet olası mateo neden çay yapmaya kalktın o yataktan sevgilinin yanından amk bok mu vardı rufusu bırakıp kalktın NEDEN AYNI ANDA ÖLMEDİLER SANKİ RUFUS NEDEN ACI ÇEKMEK ZORUNDAYDI BU KADAR
sinirlerimi daha da bozmadan ve çirkinleşmeden sonuna geliyorum. zira benim bu isyanlar bitmez. yine de siz okuyun okutturun. 10/10
