“Beni burada bekle, hemen çıkıp bazı kağıtlar alacağım.Gitme sakın.”
Ona, güvendiğimi gösteren bir gülümsemeyle baktım.
“Hiçbir yere gitmeyeceğimi gayet iyi biliyorsun.”
Bu da bir itiraf değilse nedir? dedim içimden.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.