1945 yılında yazılmış çeşitli öykülerden oluşuyor. Okurken dedim ki, o günden bugüne hiçbir şey değişmemiş! Sabahattin Ali, toplumu çok güzel çözümlemiş. İnsanalrın cahilliği, kurumların işlemeyeşi, yozlaşma... Ama yetmiş küsur yıl geçmesine rağmen hâlâ güncelliğini koruyor.
Çünkü sanat, yeryüzünde ve insanların içinde olup bitenleri, çöplükle sarayı aynı hakikatten uzak ve güzelleştirici örtüye bürüyen ay ışığı gibi, tatlı bir yalan bulutunun arkasından göstermeye mecburdu, sanat eserinden faydalanabilecek durumda olanlar, her şeyden önce avunmak, oyalanmak istiyorlardı.