E.T
@pineberryy
Hümanist ama insan sevmez.
Bu açıdan burada oturanlar da herkes gibiydi, kendilerini düşünüyorlardı ; bir başka deyişle hümanisttiler; felaketlere inanmıyorlardı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
'Beni ilgilendiren tek şey,' dedim, ' iç huzuru bulmak. '
İnsanlık için duyduğu coşkun sevgiye rağmen hasta denecek kadar çekingen ve içine kapanıktı; hem ateşli, hem soğuk bir mizacı vardı; en tehlikeli şekliyle düşkündü yalnızlığa.
Sayfa 113 - Dostoyevski
Dostoyevski
Böylece, gözlerini açtığı andan itibaren dünyadaki yeri belli olmuş gibidir: Toplumun dışında, ezilenlerin, hor görülenlerin arasında, toplumun tortusunu oluşturan tabakalarda, insan kaderinin sentezi olarak acı ile ölümün birleştiği noktada yer alacaktır.
Sayfa 112