Ancak tek başına, yapayalnızken kendi benliğini duyumsuyordu; ancak tek başına, yapayalnızken belki kendini inandırmak için, kendi kendine konuşabiliyordu: "Ben benim!"; başkalarının önünde, telaşlı ya da dalgın kalabalığın içinde kaybolunca kendi benligini duyumsamıyordu.
İnsan yüreği (Claude Frollo bu konuyu çok yoğun bir şekilde düşünmüştü) umutsuzluğa ancak belli ölçüde katlanabilir. Sünger suyu emdiğinde, üzerinden deniz geçse bile bir damla su daha ekleyemez. Esmeralda'nin ölümüyle sünger emebilecegini emmiş, Claude Frollo için bu dünyada söylenecek tek söz kalmamıştı.
Her şeyden şüphe duyup gördükleriyle hissettikleri arasında gidip gelirken kendi kendine yanıtını bulamadığı şu soruyu sorup duruyordu: "Bu bensem, olup bitenler gerçek mi? Bunlar gerçekse, bu ben miyim?"