Bu şehirde
Benim toprağım öldü
Seni aradım bu şehirde yıllarca
Yana yakıla seni
Sen kimdin, sen neredeydin kimbilir
Hep böyle sensiz miydi bu şehir
Bu şehir İstanbul muydu
Öyleyse sensiz yaşanmazdı bu şehirde
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ne gitmek istiyorum ne kalmak.
Ne yaşamak ne ölmek.
Ne gülmek ne ağlamak.
Aldığım nefes başına buyruk,
gülüşlerim emanet.
Ne zaman hangi saat başladı kayboluşum? Bilmiyorum.
Acıya bile artık duygusuzum.”
“Unutulmuş gibiyim ben.
Ve insan bir bakıma unutulmuş gibidir.
Bilmem ki nasıl anlatmalı?
Yalnız bile değilim.”
- Edip Cansever