poetika
@poetika
acı hissedilmek ister.
Yanlış hatırlamıyorsam kitabı ilk kez bir arkadaşım da görmüştüm. 100 Temel Eser içerisinde oluşu dahada etkiledi.beni birkaç ay sonra edebiyat hocamız dört kitap ismi verdi. bu kitaplar hakkında sınavda sorular soracağını söylemişti. bilirsiniz bu olayı, genellikle kimse okumaz kitabı.yazılı zamanı gelince de kitabı okuyan- genellikle ön sırada oturan- kıza başvurur bütün sınıf. kitap hakkında bilgi almak için. daha sonrasında dedim ki "ben de okumalıyım bu kitabı. "ama bilin bakalım ne oldu? tabii ki okumadım sınava çalışarak kendimden geçmek daha cazip geldi ama etkinlik sayesinde kitabı ulaştım. iyi ki de uğraşmıştım. gelelim kitabaaaa
SPOILER İÇERİR
çocuk hayalci hayatı acı verici. çocuk küçüklüğümü hatırlattı bana. hayal kurmayı çok severdim. benim Boynuzlu Geyik Anam yoktu. Momun Dede gibi bir dedem de yoktu. ama oo çocuğun ninesi gibi akrabalarım vardı. benim deli olduğumu düşünen. üzücü bir durum 6-7 yaşında ki bir çocuk için. temiz ve saf bir çocuk düşünün. zaten bütün çocuklar temiz ve saftır. çevresinde ki insanlara iyi ya da kötü benzemeye çalışırlar. lakin bu çocuk öyle bir çocuktur ki balık olmak ister balıklara özenir. mutsuzdur. mutluluğu doğada bulunmayı sever. dedesini çok sever. yardımsever bir dedesi vardır. bizim çocuğun dedesine tav olması bundandır. Orazkul ise çocuğa ters düşen bir karakterdir. Doğayı hiç sevmeyen, eşine anlayış göstermeyen bir adamdır. ağaçları katlederek Boynuzlu Geyik Ana'nın oraya gelmemesine neden olur. çocuğun babası beyaz bir gemi içerisindedir. annesi de ortalıkta yoktur. çocuk Boynuzlu Geyik Ana'yı görmek için çok çabalar sarf eder. görür. çocuk Boynuzlu Geyik Ana'nın soyundan geldiğine inanır. dedesi aşılanmıştır bu düşünceyi ona. lakin bu düşünceye ona veren adam gün gelir inandıkları değerleri katletmeye başlar.
Reklam
7. sınıfta okumuştum. umarım tekrar okumak için firsatim olur. güzel bir kitapdı benim için. zor ve güzel bir kitap... her ne kadar o zamanlar kelimeleri anlamakta zorlansamda ve yazılı da çıkacağı için okumayı aceleye getirsem de umarım bu yıl içerisin de telafisini yapacağım:)
aslında pek inceleme olmadı ama olsundu...
bu kitabı 2005 yılında ilk defa eline alan, okuyan arkadaşa 2018'den selam olsun.
Dostoyevski kendini hasta olarak gören bir adam... lakin hasta hastalığını fark eden midir yoksa hastalığını kabullenmeyen midir orası bilinmez. çoğu zaman küçük bir böcek olmak istemiştir bizim Dostoyevski. ona göre gitmek veya gitmemek pek önemli değil. kimseyi umursamadığını savunur. iyilik yapmayı sevmez. faydası olmadığını düşünür. aksine iyilik yaptıkça, acı çektiğini dile getirir. insanlar affedilmemelidir. bunun yanında bir de güzel unutulmalıdır. çünkü size kötülük yapan insana verilebilecek en güzel bir ceza onu unutmaktır. yapabilenlere ne mutlu...Dosto Amca bizim onu okurken güldüğümüz savunur. bu onu mutlu ediyormuş. ona göre şakaları zevksiz ve gereksizdir. bu da kendine saygı duymadığını belli edermiş. ilk başta "deli bu adam herhalde "diye bir izlenim yaratması, beni garip bir şekilde mutlu etti. çalışkan insanı dar kafalı olarak görür Dostoyevski. genellikle bütün suçlarını doğa kanunlarının sırtına yüklenmiştir. sürekli "baylar" diye hitap etmesi beni rahatsız etti. aslında şuan kitabın değil de Dostoyevski'nin incelemesini yaptığımın farkındayım :))
bunun sebebi kitaba kendini yansıtmasıdır. notlarını düzenli bir şekilde tutmak yerine aklına gelenleri yazar. Fransızları hayalci olarak görürken Ruslar ona göre daha realisttir. konudan konuya atlıyorum affedin :) herkesten nefret eden Dostoyevski bir süre yalnızlık ile yüzleşmekten çekinip kendini ortaya atmıştır. sevmediği kişilerle partiye katılması oldukça absürt geldi. lakin "o yapıyorsun bir bildiği vardır" gibi ilginç bir bağlılık düşüncesine tutundum. ve daha sonra anladım ki eski dostlarına kendini sevdirmek temel amacıymış. Dostoyevski kendisi ile çok konuşuyor. bu da
İYİ AKŞAMLAAR
ya nasıl anlatacağım bilmiyorum ama cidden çok güzel bir dergi. hızlı bitmesi hazin bir son yarattı benliğimde..
Bob Marley'i daha yakından tanınabilmesi
Efe'nin özgür olacağım diye yalnız kalması
Icimizde Yıllanmış Üzüm Bahçeleri'nin olmasını anlamam
Arzu'nun Tamer'den uzaklaştıktan sonra aslında her şeyin yolunda gitmediğini anlaması
ve benzeri olayların gerçekleşmesi kalbimin atışını değiştirdi.iyi ki okumuşum. umarım diğer sayılarını da okumak nasip olur :) ne diyeceğimi ben yine bilmiyorum kısacası okuyun. size de iyi gelecek inanıyorum.
yine bir Can abimin kitabı ve yine ben... uzaklaştıramıyorum kendimi bu tür kitaplardan :) o kadar iyiler ki... beni kendilerine çekiyorlar ve ben Türk Dili ve Edebiyatı sınavımın olmasına rağmen bu kitabı bitirdim. biliyorum büyük bir beceri değil ama iyi bir deneme. annemin "çalış artık şu sınavına "diye fırlattığı terliğin denk gelmemesini bu kitaba borçluyum :) "sevgi duvarı" kitabına uzak bir kitap. anlamanızı zorlaştıran bir kitap.için de eski kelimeleri oldukça barındıran bir kitap.ne kadar çok "bir kitap" dediğimin farkındayım.ama bir kitaptan ibaret değil. okumanızı tavsiye ederim lâkin ilk önce "sevgi duvarı" adlı kitabını okuyun. çünkü bu kitap ile başlar iseniz büyük bir ihtimalle "çok sıkıcı" diye diğer kitaplarından vazgeçeceksiniz Can abimin :)
okuyanlara iyi okumalar diler, okumak isteyenlere ise kitaba başladıktan sonra sıkılıp bunaldıklarını düşünüp bir kenara atmasınlar! çünkü kenara atılacak değilde, en gizli en ücra köşelerden alınıp tozları üflenip kucaklanılacak bir kitap derim. size de iyi okumalar:)
Reklam