gül sam
@pokemon
26 okur puanı
Şubat 2016 tarihinde katıldı
SPOILER BULUNMAKTADIR
İçimizdeki Şeytan Sabahattin Ali'nin yazdığı, 1930'lu 40'lı yılların İstanbul'unda geçen realist bir roman.
Roman bir felsefe öğrencisi olan ve aynı zamanda dairede çalışan Ömer'in vapurda gördüğü ve görür görmez aşık olduğu Macide'yle tanışması ile başlıyor. Macide Balıkesir'den İstanbul'a akrabalarıyla yaşamaya gelen ve Ömer'in de uzaktan akrabası olduğu anlaşılan bir genç kızdır. Kısa bir zamanda hislerini açan Ömer Macide'den de istediği karşılığı alır. Sabahları kendisini okula bırakan akşamları okuldan alan Ömer'le vakit geçirmeye başlayan ve eve gittikçe geç gelmeye başlayan Macide ev halkının tepkisini üzerine çeker, Macide'nin ailesi tarafından gönderilen 40 lirada kesildiğinden iyice tahammülsüzleşen teyzesi ve eniştesi Macide'yi azarlar. bu durumu sindiremeyen Macide gecenin bir yarısı bavullarını toplayıp evden çıkar/kaçar. Ömer'in kendisini sahiplenmesi üzerine Macide ve Ömer evlenme kararıyla birlikte yaşamaya karar verirler. Macide'nin sorumluluğunu ve bir evin geçim yükünü sırtlanan Ömer parasal yönden sıkıntılar yaşamaya başlar. Paraya ve güce her şeyden çok önem veren arkadaşı Nihat'ın bazı tavsiyeleri üzerine Ömer, aynı iş yerinde çalıştığı Veznedar Hafız'dan şantajla para alır. Daha sonra bundan müthiş pişman olan Ömer roman boyunca pişman olacağı şeyler yapmaya, tüm bunlardan içindeki şeytanı sorumlu tutmaya ve hor görüp fikirlerini onaylamadığı Profesör Hikmet, İsmet Şerif ve Nihat gibi pek çok kişiyle görüşmeye de devam eder. Romanın başından beri her söylediğinde para lafı geçen Nihat en sonunda para için başka ülkelere ajanlık yaptığı ortaya çıkınca yakalanır. Nihat'la arkadaşlığından dolayı Ömer de kısa süre tutuklu kalır. Bu süre içinde sürekli olarak Macide ve Bedri kendisini hapishanede ziyarete gelir. Bedri
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
1984 kitabı oldukça gerçekçi bir şekilde, iktidar, güç, kölelik, yozlaşma gibi bizi yakından ilgilendiren konular üzerine yazılmış bir roman. İnsanın hakikaten de aptallaşmaya ve zalimleşmeye ne kadar meyilli olduğunu, sistematik bir şekilde sürdürülen açlık, korku, baskı, yıkım ve asimilasyon sonucu bireyin nasıl da birey olmaktan çıkıp düşünemeyen, yalnızca itaat eden, köleleşen, bir insanı hayvandan ayıran hatta hayvanlardan aşağı olmasını engelleyen tüm değerler sisteminin çöküşünü anlatıyor.
Kitap hakkında zaten pek çok inceleme yapılmış ama şuna da değinmek istiyorum; dil-düşünce ilişkisi.
1984 kitabında ki iktidar(Parti) , kendi dillerinden doğan, Yenikonuş adını verdikleri, dillerindeki sözcükleri değiştiren, yok eden, parçayarak kısaltan, anlamlarını daraltıp her kelimenin yalnızca tek anlama sahip olmasını sağlayan yeni bir dil yaratırlar. Yenikonuş tamamen benimsenip, Eskikonuş tamamen unutulduğu zaman, Parti insanın düşünmesini engellemiş, sadece bagnazca ve dogmatik bir şekilde verilmiş emirlere uyan, ahlak ve vicdan süzgecinden geçiremeden aldığı tüm emirlere itaat eden bir toplum yaratmış olacak. Kendi düşüncelerini oluşturamayan bir toplum. İnsanlar Parti'nin istekleri ve verdikleri dışında bir şey düşünemeyecek çünkü bu düşünceleri oluşturacak kelimeler kalmayacak ortada. Çünkü insan ne düşünüyorsa onu söylüyordur, ne söylüyorsa da onu düşünüyordur.
Stefan Zweig'ın okuduğum ikinci kitabı. Daha önce satrancı okumuştum. Güçlü bir öykü diye düşünmüştüm. Etkileyici.
Bu kitap , mürebbiye , bir kaç öyküden oluşuyor. Yine güçlü kalem , güçlü duygular , akılda kalıcı hikayeler.
İkinci öyküsünü beğendim , söylemeliyim. Bilemiyorum. İyi bir öyküyü bir kaç cümleyle etkileyici kılmayı başarmış. Yaşlı adamın ,bundan bir novella çıkmaz mı , sorusuna , hikayedeki anlatıcının verdiği cevap ve yaşlı adamın duygularını ele verdiği başka bir cevapla hikaye bambaşka bir derinliğe girmiş oldu. Roller bir anda tersine döndü. İşte Stefan Zweig bu.
Ama bu kitaptaki geç ödenen borç adlı öykü kalbime dokundu. Beni insanların içinde , güpegündüz ağlattı. Mükemmeldi. Duyguları çok güzel vermiş be . Her bakış , her çaresiz susuş öyle gerçek , öyle çarpıcı ki. Biliyorum ki bu hikaye yıllarca benimle yaşayacak , kafamın içinde dönüp duracak.
