Evlilik hayatında, karı koca bağışlayıcı huyu kendilerine düstur edinmelidirler. Beşer olmak itibariyle insan, her zaman bir olmaz. Neşesiz zamanı da vardır. Böyle bir anda öfke ile bir söz söylenilebilir. Bunu hüccet tutup da işi kinciliğe götürmemelidir. Hoşgörülü ve affedici olmak, hatta unutuvermek ne güzel huydur. Bu ahlâkda olanlar hem kendileri rahat ederler hem de muhatablarına güzel bir ders vermiş olurlar.
Bireysel maişetin temini erkeğin görevi olunca kadına da türün devamını sağlama görevinin düşeceği açıktı. Bu iki doğal işlev de, erkeğin yiyecek sağlayıcı emeği ile kadının doğurucu emeği de, aynı yaşamsal kaçınılmazlığın konusuydu. O nedenle hanedeki doğal topluluk zorunluluğun eseriydi ve bu doğal toplulukta yerine getirilen bütün etkinliklere zorunluluk hâkimdi.
Ey Rabbim! (Senin tarafından) kutlanmışgüvenli kılınmış bir yere eriştirbeni; çünkü insana erişmesigereken nasıl erişeceğini en iyi gösteren sensin!
(Müminun ,29)