mutlu yazar, azdır. belki de yoktur. ama mutlu okur vardır. o mutlu okurlardan birisi olduğumu duyumsarım zaman zaman.
Sebeb i Telif
ilk önce damarlarımızda duyuyoruz çağıltısını
uzak iklimlerin
kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden
bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda
sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz:
Bize ait olan ne kadar uzakta!
“Seni sevmem bizi birleştirmeyecek. Ben bir rüya gördüm ama sana kabusu yaşatamam.”
Hayatlarımızdaki en büyük acı, kabul etmediğimiz hatalarımızdan gelendir.
'Seni dinlerken ağır ağır güzelliğini keşfedişim yahut güzelliğinin beni ağır ağır esir alması...'
