Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aslında hep derim;
İyi ki Oğuz Atay varmış,
Amma velakin;
O korluyor ateşi!
O körüklüyor suisid ihtimallerini!
Beni benden daha iyi anlıyor.
Kayboluyorum harflerinde
Boğulup boğulup diriliyorum sayfalarında
Ve bitmesin diye
Cüz cüz okuyorum kitaplarını…
Hislerim radara takılınca,
Muhasebe yaparım ömrümün
Hislerim yüreğimi sıkıştırınca,
Edebi kaygılanıp, sanatsal çöküyorum.
Halbuki bunlar hep metilfenidattan…
Yoksa ne şiir yazardım!
Ne yükseklerde vurgun yerdim!
Bu bir türkü:-
toprak çanaklarda
güneşi içenlerin türküsü!
Bu bir örgü:-
alev bir saç örgüsü!
kıvranıyor;
kanlı; kızıl bir meş'ale gibi yanıyor
esmer alınlarında
bakır ayakları çıplak kahramanların!
Ben de gördüm o kahramanları,
ben de sardım o örgüyü,
ben de onlarla
güneşe giden
köprüden
geçtim!
Ben de içtim toprak çanaklarda güneşi.
Ben de söyledim o türküyü!
Nazım Hikmet Ran