başkaları istiyor diye kendi tutkusunu, kendi gereksinimini dikkate almadan, para, onur ve başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.
Kuklayı, şöyle bir sars, tozlarından silkele, ayna karşısına sürükle. Yüzünü gözyaşı izlerinden arındır, gündelik katılık maskesini tak ki, insan içine çıkmaya hazır olsun. Pudralarla, farlarla, kat kat boyalarla kapat ölüm solgunluğunu, yoksa insanların dünyasına sızamazsın.
Dert edindiğimiz pek çok meselenin ardında anlamsız beklentiler yatıyor. Bekliyoruz, bekliyoruz ve sonra? Sonra değmiyor. Joseph Roth, "Savoy Otel"inde şöyle diyor: "İnsanların kalbi kötü değil, yalnızca çok küçük. İçine fazla bir şey almıyor." Daha huzurlu bir yaşamak düşlüyorsak eğer, hiç kimseden yüreği yetmeyecek şeyler istememek gerekiyor sevgili okur.