... biliyorum ki evladım dün öldü; bu yüzden artık dünyada sahip olduğum tek kişi sensin, benim hakkımda en ufak bir bilgisi olmayan sen, şu an dünyada hiçbir şeyi umursamadan bir şeylerle ya da insanlarla oyalanan ve eğlenen sen. Evet, sahip olduğum tek şey sensin, beni hiç tanımamış olan ama her zaman sevdiğim sen.
Nasıl hissedersin yağmuru? Onu sevdiğini söyleyip, o saçlarını okşamaya başlayınca şemsiyenin altına sığınmak olamaz bunun yolu. Sokaktaki aceleci adımlardan değilim neyse ki. Yere düşen her bir okyanus parçasında birinin hikayesi gizli çünkü, bilirim. Yoksa yağmur, anı sahiplerinin gözyaşlarının hatırına mı ıslak? Anılara basmaktan çekinirim. Hiçbir enstrümanın, yağmurun sesi kadar güzel telafuz edemediği anılara...