y;
@probablystilladoreyou
eski bir kilisede, intihar denemeleri.
56 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
şu an ne mutluyum ne de mutsuz.
sadece her şey geçip gidiyor.
Reklam
babacığım, öldürmek zorundaydım seni.
Sayfa 54 - kırmızı kedi yayınevi
daha on yaşımdaydım seni gömdüklerinde.
yirmimde ölmek istedim
sana dönmek, sana dönmek istedim.
Sayfa 56 - kırmızı kedi yayınevi
cv)
yıllar önce, okuduğum kitaplardaki, seyrettiğim filmlerdeki yalnız insanlara özenirdim hep. yalnızlara. konuşacak kimsesi olmayanlara. sonra hayat beni buralara getirdi. tabiî ayaklarımın azımsanamayacak yardımıyla. ve artık o roman karakterlerinden biri oldum. o kitaplardaki yalnızlığı çok gösterişli bulurdum. aynı zamanda da korkutucu. kendime “bu kadar yalnız kalınabilir mi?” diye sorardım. “sosyal hayvan insan, dayanabilir mi kimsesizliğe?” ama artık biliyorum yalnızlığın korkulacak bir yanı olmadığını... tabiî bunu ruh sağlığı yerinde ve içlerinde tek bir kişilik taşıyanlar için söylemiyorum. sözüm benim gibi içinde binlerce ruh taşıyanlara, uzakdoğu efsanelerindeki canavarlar gibi yedi kafalı tek bedenli insanlara. ben hep kalabalık oldum. şehrin uzağındaki bir semte giden, günün tek otobüsü kadar kalabalık. tıkış tıkış! herkesin üst üste olduğu bir otobüs kadar. dolayısıyla iyi geldi bana yalnızlık. kendime yeterince zarar veriyordum. ve bir de dünyanın vereceği zararları ortadan kaldırmanın imkânı olmadığına göre, yoklarmış gibi davranarak yalnızlığı seçmek en doğrusuydu...
doğan kitap
sağ omzuma bir çizgi çektim. derin. yatay bir çizgi. beş santimlik çekecektim ama elim ayarsızdı, biraz daha uzun oldu. acıdan yüzüm buruştu. lavabo kırmızı oldu. nefesimi tutup bir de dikine çizdim. çok kan aktı.
vücudumdaki kaçıncı dikiş bunlar, diye düşünürken ağladığımı hissettim. gözlerimden yaşlar boşanıyordu. yağmur gibi. acıdan, ölüme daha da yaklaştığımdan.
Sayfa 185 - doğan kitap
Reklam